سیاست‌های صادراتی کشور بیشتر تنبیهی است تا تشویقی

شیوا نیک وظیفه –امین ابراهیمی عنوان کرد: نفس‌های فولاد به شمارش افتاده و اکنون به خاطر چالش محدودیت برق حدود سه ماه است که با تعطیلی مواجه بودیم.

وی خاطرنشان کرد: صنعت فولاد با سهم ۵ درصدی در تولید ناخالص داخلی و تأثیرگذاری ۱۶ درصدی در بازار سرمایه نقش مهمی در اقتصاد کشور ایفا می‌کند. تولید سالیانه فولاد تا سال ۲۰۲۳ به ۳۱ میلیون تن رسیده است.

مدیرعامل فولاد خوزستان در ادامه با اشاره به موضوع مهم این حوزه در بحث صادرات یادآور شد: اکنون شاهد هستیم که سیاست‌های صادراتی کشور بیشتر تنبیهی است تا تشویقی.

وی افزود: با بررسی وضعیت تجارت بین‌الملل شاهد هستیم میزان مصرف داخلی کشورها نسبت به صادرات افزایش چشمگیری پیداکرده است. پس از ورق، محصول میانی بیشترین صادرات جهانی را داشته و پس از گندله سنگ‌آهن، بیشترین حجم صادرات متعلق به محصولات میانی را داراست. ایران در سال‌های ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۲ رتبه اول صادرات گندله را داشته است و بالاترین صادرات ۱۰ میلیون تن بوده و جذابیت فولاد میانی مزیت کشور ما محسوب می‌شود که عمده صادرات از طریق مرزهای آبی اتفاق افتاده است.

ابراهیمی تشریح کرد: در بررسی کشورها روند صادرات روسیه به اتحادیه اروپا یک‌روند نزولی بوده و چین از یک کشور مصرف‌کننده به یک کشور صادرکننده به دلیل کاهش تقاضای داخلی تبدیل‌شده است. روسیه از کشورهای تعیین‌کننده قیمت فولاد است، که به خاطر جنگ اوکراین از بازارهای اروپایی تا حدودی کنار گذاشته‌شده است، اما حوزه فعالیت خود را در آسیا و آسیای میانه افزایش داده که کمی مشتریان و بازارهای ایران را محدود کرده است.

به گفته مدیرعامل شرکت فولاد خوزستان بیشترین سهم صادرات غیرنفتی مربوط به صادرات پتروشیمی و پایه نفتی است و پس‌ازآن در رتبه دوم صادرات زنجیره فولاد قرار دارد.

ابراهیمی با اتکا به توانمندی تولیدکنندگان داخلی اذعان داشت: با توجه به توانمندی صنعت فولاد کشور، امکان افزایش صادرات زنجیره فولاد به بیش از ۱۰ میلیارد دلار و کسب سهم بیش از ۲۵ درصدی از صادرات غیرنفتی فراهم هست.

مدیرعامل شرکت فولاد خوزستان گفت: راهکارهایی باید بیندیشیم که دستورالعمل‌های خلق‌الساعه را تعدیل کند و محدودیت‌هایی که به‌واسطه تحریم‌ها ایجادشده به فرصت تبدیل شود و از آن عبور کنیم. چالش‌های اصلی صادرات شامل کاهش قدرت رقابت شرکت‌های فولادی، کاهش تمایل شرکت‌های کشتیرانی برای حمل محصول، ورود شرکت‌های فولادی روسیه و چین به بازارهای آسیای جنوب، محدودیت انرژی و کاهش چشمگیر تولید، نرخ ارز، توسعه و افزایش کارخانه‌های فولادسازی کشورهای منطقه و ..‌. است. همچنین کارت‌های بازرگانی اجاره‌ای به‌وضوح همان قاچاق صادرات است که فرصت آن از تولیدکنندگان گرفته می‌شود؛ توأمان حدود 85 درصد صادرات فولاد ایران از طریق بندرها و مسیرهای آبی انجام می‌شود، درحالی‌که زیرساخت‌های اسکله‌ای اصلاً متناسب با این موضوع نیست.