آفتابی از هنر که در مشرق ایران غروب کرد!

منم آن شکسته سازی. که توأم نمی نوازی
چه فغان کنم ز دستی، که گسسته تار ما را

صبح روز پنجشنبه 29 اردیبهشت 1401، ستاره ای از آسمان هنر موسیقی ایران به زمین افتاد و آفتابی در خوافِ خراسان غروب کرد.

عثمان محمد پرست از اعاظم و اکابر موسیقی نواحی و مقامی بود که نزدیک به 80 سال خنیانگری کرد و تار نواخت و دل برد و هزاران عاشق و شیفته و واله پدید آورد و به جای گذاشت.

عثمان، ما را عاشق کرد و تنها گذاشت. تحمل رنج ها زندگی با تار عثمان راحت تر بود. او ما را در سخن ترین روزهای زندگی و در میانه طوفان ها و پریشانی ها، رها کرد و رفت. او با ساز و سوزش ما را بارها کشت و زنده کرد؛ ما همه از کشته های عثمانیم!

عثمان بت بود، الهه بود، قبله بود و خداوندگار موسیقی. بتی در انسانیت، الهه ای در محبت، قبله مهربانی و خداوندگار دوتار. روستازاده غیرتمند که به وزیری پادشاه نرفت اما خود شاهی در هنر شد و شاهکاری در خلقت. تکه ای از خراسان بزرک و باشکوه بود که از گزند اعصار و هجوم مهاجمان، مصمون مانده بود و به ما رسیده بود.

دست های عثمان پونه مقدس بود. کار می کرد، گندم می کاشت و تار می زد. پنجه های او دوای همه دردها بود. اغوا کننده و بیهوش کننده بود. من بارها شنیده ام که کسانی در محفل موسیقی او از خود بی خود می شدند. پزشکان باید برای بیماران نغمه عثمان تجویز می کردند.

عثمان محمد پرست عمری دراز از خداوند گرفت و به نیکی و درستی استفاده کرد. جز همین سالهای آخری که در بستر بیماری، رنج می کشید، یک لحظه از عمر او هدر نرفت و به بطالت نگذشت. بزرگ بود و نیکوکار و با انسان های بزرگی همنشینی کرد و نور داد و نور گرفت و در تیرگی ها، درخشید.

شهر خوافِ خراسان انسان های بزرگی را به تاریخ هدیه کرده است و شاید عثمان، بزرگترین بزرگ دوران خود باشد. پیکر عثمان را باید بر روی قله ها دفن کرد تا از آسمانها و کهکشانها دیده شود. شاید انسان های دیگری و در زمانه بهتری، او را ببینند و بهتر بازشناسند.

چشم ها و دست های معجره گر عثمان از آنِ ما بود که از کار افتاد. ای کاش لااقل تار او را برای آیندگان نگهداریم. کاش عتیقه داری پیدا شود و آنرا به بالاترین قیمت ممکن بخرد؛ برای ما پیراهن مارادوناست تار عثمان محمد پرست. میراث بشر است.

عثمان را بدرقه کنید باشکوه؛ آنگونه که زندگی کرد.

بدرود استاد! سلام ما را به شریف زاده ها و سمندری ها و پورعطایی ها برسان!