پیوند‌های مرتبط

شرکت ها و تشکل های منتخب

۲۸ بهمن ۱۴۰۴ | | باكس يك

کندی حضور زنان در سطوح عالی مدیریتی معدن

با وجود پیشرفت زنان در ورود به صنعت معدن، حضور آنان در سطوح عالی مدیریتی این صنعت همچنان با کندی همراه است. بر اساس گزارش مک‌کنزی در سال ۲۰۲۱، زنان تنها ۸ تا ۱۷ درصد از نیروی کار جهانی صنعت معدن را تشکیل می‌دهند

همچنین طبق گزارش بانک جهانی در سال ۲۰۲۳، سهم زنان در معادن کوچک‌مقیاس و سنتی حدود ۳۰ درصد بوده است. هرچند احتمال می‌رود در سال‌های اخیر زنان بیشتری وارد این صنعت شده باشند، اما فعالان این حوزه می‌گویند دستیابی به جایگاه‌های ارشد مدیریتی همچنان برای زنان دشوار است و این روند بسته به کشورها و فرهنگ‌های مختلف، متفاوت پیش می‌رود.اوگنیا دی‌بوچی، نایب‌رئیس کمیته ارتباطات جهانی سازمان Women in Mining UK و معامله‌گر فلزات، گفت:«اگر به نیروی کار جهانی در صنایع استخراجی و فلزات نگاه کنیم، رسیدن به فرصت‌های برابر برای همه ممکن است ۱۰۰ سال زمان ببرد. البته نسبت به ۱۵ سال پیش، پیشرفت‌های قابل‌توجهی داشته‌ایم.»

برخی شرکت‌های معدنی داده‌های مربوط به نیروی انسانی خود را منتشر می‌کنند که نشانه‌هایی از بهبود را نشان می‌دهد. برای نمونه، شرکت معدنی بی‌اچ‌پی (BHP) اعلام کرده است که در سال مالی ۲۰۲۴، ۳۷.۲ درصد از نیروی کار این شرکت را زنان تشکیل داده‌اند؛ رقمی که نسبت به سال قبل ۱.۹ واحد درصد افزایش داشته است.در سال ۲۰۲۳، زنان تنها ۱۲.۱ درصد از سمت‌های مدیریتی ارشد (C-suite) را در میان ۲ هزار شرکت معدنی بورسی در اختیار دارند؛ رقمی که نسبت به سال ۲۰۲۱ تنها ۱.۲ واحد درصد رشد کرده است.

ایزابل وابته، مدیرعامل شرکت QIT Madagascar Minerals (از زیرمجموعه‌های ریوتینتو)، در این‌باره گفت:«در زمینه حضور زنان پیشرفت خوبی حاصل شده، اما وقتی به سمت‌های مدیرعامل و مدیران ارشد نگاه می‌کنیم، هنوز جای بهبود زیادی وجود دارد. ذهنیت و اعتمادبه‌نفس لازم برای مدیریت مسائل بزرگ اهمیت دارد و خوشبختانه استعداد آن وجود دارد.»در سال‌های اخیر، زنان به برخی از بالاترین مناصب صنعت معدن نیز دست یافته‌اند؛ از جمله کاتلین کوئیرک که در سال ۲۰۲۴ به‌عنوان رئیس و مدیرعامل فریپورت مک‌موران منصوب شد و مارنا کلوتِه که در سال ۲۰۲۵ به مدیرعاملی ایوانهو ماینز رسید.
عبور از موانع پیشرفتبه گفته دی‌بوچی، زنان در شرکت‌های معدنی برای ارتقا با چالش‌های بیشتری روبه‌رو هستند و دسترسی کمتری به نظام‌های مربی‌گری و بورسیه‌ها نسبت به مردان دارند.او تأکید کرد: «ارتقا شغلی اهمیت حیاتی دارد. بدون آن، سد راه برای زنان بسیار بلند است.»رابرت فریدلند، بنیان‌گذار و رئیس مشترک اجرایی ایوانهو ماینز، از ترویج حضور زنان در شرکت‌های تحت مدیریت خود دفاع کرد و گفت:«آنچه معادن ما را متفاوت می‌کند این است که زنان در جایگاه‌های دارای اختیار و تصمیم‌گیری حضور دارند.»
نقش فرهنگ و سیاست‌گذاریفعالان صنعت معدن می‌گویند شرکت‌هایی که در کشورهای مختلف فعالیت می‌کنند، ناچارند با هنجارهای فرهنگی در برخی مناطق که دسترسی زنان به اشتغال یا آموزش را محدود می‌کند، مقابله کنند.وابته با اشاره به تفاوت‌های فرهنگی گفت:«من اهل کالدونیای نو هستم؛ جایی که زنان روحیه جنگنده‌تری دارند و به همین دلیل حضورشان در معدن بیشتر است. اما در مقایسه با ماداگاسکار، باید روی آموزش مهارت‌ها بیشتر کار کرد، چون فرهنگ متفاوت است.»در همین حال، ویجای کومار، معاون مدیرعامل ودانتا زینک اینترنشنال، گفت که هند در فراهم کردن فرصت‌های شغلی معدنی برای زنان عقب مانده است.او افزود: «ما دیر شروع کردیم. گاهی لازم است رهبران ارشد هدف‌گذاری کنند و بگویند مثلاً می‌خواهیم ۴۰ درصد از کل اکوسیستم را زنان تشکیل دهند.»با این وجود، فعالان صنعت معدن نسبت به آینده خوش‌بین هستند و می‌گویند نسل جوان زنان که وارد این صنعت می‌شوند، می‌توانند در آینده به جایگاه‌های مدیریتی ارشد دست یابند.ساهوندرا رابناریوو، مدیر روابط شرکتی و خارجی ریوتینتو QMM، گفت:«ما به مسیر رشد زنان جوان اطمینان داریم. در QMM، ۵۰ درصد تیم رهبری را زنان تشکیل می‌دهند. مسیر جانشینی قوی است و تعداد زیادی نیروی جوان در حال پیشرفت هستند.»