داستان موفقیت درو هیوستون و آرش فردوسی بنیانگذاران DropBox

سینا فغانی:

– دراپ باکس یک سرویس ذخیره سازی ابری اطلاعات است که کاربران بسیاری در سراسر جهان دارد.

شرکت دراپ باکس (Dropbox) به مدیرعاملی درو هیوستون، در راس هرم موفقیت قرار دارد و اخیرا به یک شرکت سهامی عام تبدیل شده است. این شرکت در واقع اولین مجموعه استارتاپ از شرکت سرمایه‌گذار وای کامبینیتر است که توانست عرضه اولیه‌ سهام داشته باشد.

دراپ باکس، سرویس به اشتراک گذاری فایل است که در سال 2007 با 2 نفر کار خود را آغاز کرد و در حال حاضر بیش از 1000 کارمند دارد. امروزه، این شرکت به بیش از 500 میلیون نفر خدمات ارائه می‌دهد و گردش مالی سالانه یک میلیارد دلار ایجاد می‌کند.

شاید برای شما جالب باشد که آرش فردوسی، یک ایرانی-آمریکایی است که مانند بسیاری از فعالان حوزه تکنولوژی، درس خواندن در دانشگاه (MIT) را رها کرده و ترجیح داده روی حوزه کسب و کار و ایجاد ارزش، متمرکز شود.

در ماه اکتبر امسال درو هیوستون مدیر‌عامل و بنیان‌گذار شرکت دراپ باکس، برای اولین بار در لیست فوربز 400 (Forbes 400) قرار گرفت. فوربز 400 فهرستی از ثروتمندترین میلیاردرهای آمریکا است.

در اوایل کار، مشکلات زیادی بر سر راه هیوستون و شرکتش قرار گرفته بود و مدام با موانع مختلف دست و پنجه نرم می‌کرد. در واقع 10 سال طول کشید تا شرکت دراپ باکس به موفقیت کنونی خود برسد. اما هیوستون هیچ‌وقت دست از تلاش نکشید و علی‌رغم تمام فرصت‌هایی که برای فروش شرکت داشت، باز هم به کار خود ادامه داد. در سال 2009 استیو جابز (Steve Jobs) بنیان‌گذار کمپانی اپل (Apple)، به او پیشنهاد داد تا شرکت خود را به اپل بفروشد. اما هیوستون به دلیل اطمینان از موفقیت استارتاپ خود، با این پیشنهاد موافقت نکرد.

درو هیوستون

درو هیوستون از سن 5 سالگی، برنامه‌نویسی را شروع کرد و زمانی که به دوره‌ نوجوانی رسید، روی ایده‌های استارتاپی کار می‌کرد. او اولین شرکت خود را در زمان تحصیل در کالج راه‌اندازی کرده بود که مجموعه‌ای در خصوص آمادگی برای آزمون اس ای تی (SAT) بود. هیوستون قبل از شروع سال سوم تحصیل خود در کالج ماساچوست، یک سال مرخصی گرفت تا با یکی از معلم‌های دبیرستانش روی ایده‌ شرکت آمادگی برای آزمون SAT کار کند. هدف این شرکت کمک به دانش‌آموزان برای گرفتن نمره عالی در آزمون‌های SAT بود.

بعد از فارغ‌التحصیلی، هیوستون امیدوار بود تا بتواند یک شتاب‌دهنده استارتاپ پیدا کند، اما تلاش او با شکست مواجه شد. او در سال 2005، سعی کرد تا استارتاپ خود را در اولین گروه از شرکت‌ وای کامبینیتر وارد کند. هیوستون در سال 2007 یعنی 2 سال بعد، دراپ باکس را در پاسخ به یک مشکل فنی شخصی، تأسیس کرد.

اما زمان گذاشتن برای آموختن نتیجه می دهد

هیوستون مدام در مورد این صحبت می کند که اشتباهات زیادی مرتکب شده است و قبل از اینکه شرکت را تاسیس کند چیز زیادی در مورد مدیریت نمی دانسته است. در عین حال، او مدام بر این نکته هم تاکید می کند که باید این میل قوی در شما وجود داشته باشد که راه رسیدن به موفقیت را بیاموزید. خواندن کتاب های مدیریتی قرار نیست شما را تبدیل به مدیر خوبی کند. همان طور که خواندن کتاب درباره گیتار شما را تبدیل یه یک گیتاریست ماهر نمی کند. اما این کار میتواند به شما کمک کند که در مورد مفاهیم با اهمیت در حوزه مدیریت فکر کنید.

آرش فردوسی

آرش فردوسی در 7 اکتبر 1985 از والدین ایرانی در آمریکا به دنیا آمد. آرش گاهی به همراه والدینش برای دیدار از اقوام به ایران سفر می‌کند. مقطع متوسطه را در دبیرستان Blue Valley Northwest در «اورلند پارک» ایالت کانزاس به پایان رساند. آرش عاشق کامپیوتر بود و از دبیرستان رویای تحصیل در دانشگاه فنی MIT را در سر می‌پروراند.

به محض گرفتن دیپلم در رشته‌ی علوم رایانه‌ی این دانشگاه ثبت‌نام کرد. در آن‌جا با هم‌کلاسی‌اش درو هوستون دوست شد؛ دوستی‌ای که بعدا به راه‌اندازی یک شرکت بزرگ جهانی انجامید.

راه‌اندازی دراپ باکس

داستان راه‌اندازی استارتاپ دراپ باکس به این صورت بود که هیوستون اغلب اوقات، فلش درایو خود را در شرکت جا می‌گذاشت. فلش درایو او حاوی اطلاعات مهمی بود که هیوستون در منزل به آن‌ها احتیاج داشت. بنابراین تصمیم گرفت برای حل این مشکل، اقداماتی انجام دهد؛ از این رو کدنویسی را آغاز کرد.

هیوستون مجددا برای شرکت وای کامبینیتر درخواست فرستاد اما این‌ بار برای استارتاپ دراپ باکس. درخواست او باز هم به نحوی با مشکل مواجه شد. در آن زمان پاول گراهام (Paul Graham) یکی از بنبان‌گذاران شرکت وای کامبینیتر، از ایده‌ او خوشش آمد. گراهام به هیوستون گفت برای این که با درخواست او موافقت شود، باید یک شریک و هم‌بنیان‌گذار برای دراپ باکس پیدا کند. زیرا یک هم‌بنیان‌گذار می‌تواند برای حل مشکلات به او کمک کند تا در شرایط سخت و حساس، جا نزند.

هیوستون کمتر از 2 هفته فرصت داشت تا یک نفر را معرفی کند و بالاخره توانست فردی را در دانشگاه ام آی تی (MIT) پیدا کند تا یک هم‌بنیان‌گذار داشته باشد. آرش فردوسی که یکی از دانشجو‌های دانشگاه MIT بود، از طریق یک ویدیو با هیوستون آشنا شد. پس از مکالمه ای که بین این 2 صورت گرفت، هیوستون، فردوسی را متقاعد کرد که از دانشگاه انصراف دهد و با هیوستون همکاری کند.

جذب سرمایه‌گذار

با ورود فردوسی به دراپ‌باکس، هیوستون توانست وارد مجموعه وای کامبینیتر شود.او با یک سرمایه‌گذار افسانه‌ای به نام مایکل موریتز (Michael Moritz) رئیس شرکت سکویا کپیتال (Sequoia Capital) ملاقات کرد. این مرحله به موفقیت درو هیوستون کمک شایانی کرد. بعد از ملاقات، اولین سرمایه‌ وارد حساب دراپ‌باکس شد و بودجه‌ شرکت از 60 دلار به 1.2 میلیون دلار رسید.

موفقیت درو هیوستون در جذب سرمایه

در سال 2008 یعنی دقیقا یک سال پس از دریافت بودجه، دراپ‌باکس به صورت رسمی و عمومی شروع به کار کرد. از همان ابتدا، روش‌های بازاریابی هوشمند برای رشد این شرکت در نظر گرفته شد. کتاب گوریلا مارکتینگ برای شروع کار به آن‌ها خیلی کمک کرد. در دوره‌ تست بتای اولیه این سرویس، شرکت دراپ باکس ویدیو‌های دمو تولید کرد که با وایرال شدن به جذب صد‌ها هزار کاربر کمک کرد. علاوه بر آن، فضای رایگان در اختیار کابران قدیمی و جدید قرار گرفت که همین موضوع موجب رشد این شرکت شد.

در همین زمان، استیو جابز با هیوستون جلسه‌ای گذاشت. او در شروع جلسه از دراپ باکس تعریف کرد و سپس به هیوستون پیشنهاد داد تا شرکت خود را به کمپانی اپل بفروشد. هیوستون بلافاصله درخواست او را رد کرد؛ زیرا او معتقد بود که جابز پس از تعاریف بسیار، قصد داشت این شرکت را اساسا از بین ببرد.

روزی که آرش و درو به استیوجابز «نه» گفتند

استیو جابز، هیوستون و فردوسی را در دسامبر 2009 به دفترش در «کوپرتینو» دعوت کرد. وقتی دو فارغ التحصیل رشته مهندسی از دانشگاه ام.آی.تی وارد دفتر استیو جابز شدند و تنها چند دقیقه فرصت داشتند تا ایده اصلی خود که یک سرویس دیجیتال ذخیره سازی اطلاعات بود را مطرح کنند. جابز در پایان حرف های درو و آرش تنها یک پیشنهاد داشت: ایده را به اپل بفروشید!

هیوستون در مصاحبه‌ای با مجله‌ی فوربز در این‌باره گفته: «جابز با همان شلوار جین و تی‌شرت یقه سه‌سانتی همیشگی حاضر بود؛ زمانی که لپ‌تاپم را بیرون آوردم تا یک نمونه‌ی نمایشی از فعالیت شرکت را به او نشان دهم به ملایمت دستش را تکان داد و گفت: می‌دانم می‌خواهی چه کنی.»

دراپ‌باکس در آن زمان 50 میلیون کاربر داشت؛ جابز به درو و آرش پیشنهاد مبلغی با 8 صفر داد تا از موافقت آن‌ها مطمئن شود. جابز، فردوسی و هوستون با هم چای نوشیدند و جابز به آن‌ها گفت که مشتاقانه تمایل به خرید شرکت‌شان دارد. اما هوستون گفت: «من مصمم‌ام شرکت بزرگی بسازم و قصد فروشش را ندارم. برایم هم اهمیت ندارم پیشنهاد‌دهنده کیست.» او در این مصاحبه تصریح کرد که جابز برایش مثل یک قهرمان بود با این وجود پیشنهاد خرید را نپذیرفت.

جابز هم به گرمی لبخندی می‌زند و به این دو جوان می‌گوید: «دراپ‌باکس یک محصول نیست، بلکه یک مشخصه‌ی کاربردی است». آن طور که هیوستون تعریف کرده جابز نیم ساعت سعی می‌کند آن‌ها را متقاعد کند که ثمری ندارد. چند ماه بعد جابز دوباره از موسسان دراپ‌باکس می‌خواهد قرار ملاقاتی این بار در دفتر شرکت آن‌ها گذاشته شود ولی آن‌ها اصرار می‌کنند که محل ملاقات باز هم دفتر کار جابز باشد. استیو جابز از این دیدار خودداری می‌کند و کمی بعد سرویس رقیب دارپ‌باکس یعنی آی‌کلود را رونمایی می‌کند. بعد از معرفی iCloud، هوستون یکه می‌خورد و به دست‌وپا می‌افتد و از دیگر بزرگان دره‌ی سیلیکون برای سرمایه‌گذاری دعوت می‌کند.

پس از رونمایی از iCloud هیوستون اینگونه واکنش نشان داد: “اه… لعنت! و روز بعد اطلاعیه‌ای را برای تمام کارمندانش ارسال کرد: ما یکی از شرکتهایی را در اختیار داریم که برخلاف نام‌هایی چون مای- اسپیس، پالم و یاهو سریعترین رشد را در دنیا داشته است.”

به لطف زحمات آرش فردوسی و درو هوستون الان اپل iCloud دارد و مایکروسافت از One Drive بهره می برد و گوگل نیز چند سالی است که از Google Drive استفاده می کند و … . سرویس های ابری که کپی شده ی ایده ی آرش و درو هستند. ایده ای که استیوجابز سخت به دنبال خرید آن بود اما این خوره های برنامه نویسی از پیشنهادهای استیو چشم پوشی کردند تا یک روز جابز iCloud را معرفی کرد. بله، جابز از همان روز اول اهمیت سرویس های ابری را به خوبی درک کرده بود.

امروز خدمات شرکت دراپ‌باکس فقط یکی از گزینه‌های روی میز برای خدمات ابری است. کاربران محصولات اپل به واسطه‌ی هماهنگی بیشتر iCloud معمولا از همین سرویس استفاده می‌کنند. مشتریان مایکروسافت هم به‌خصوص بعد از عرضه‌ی ویندوز 10 و ادغام سرویس ابری «وان‌درایو» (OneDrive) این شرکت با سیستم عامل و همچنین خدمات آفیس بعید است به سراغ دراپ‌باکس بروند. تکلیف کاربران گوگل و اندروید هم که مشخص است؛ خدمات فوق‌العاده‌ی «گوگل درایو» (Google Drive) و ادغام آن در سیستم عامل اندروید به علاوه‌ی «گوگل فوتوز» (Google Photos) و باقی خدمات این شرکت فکر استفاده از گزینه‌های دیگر را از سر کاربران بیرون می‌کند.

دراپ‌باکس تلاش‌هایی برای همکاری بیشتر با یاهو و خدمات ایمیل این شرکت انجام داد که آن هم با توجه به کلاف سر در گم این روزهای یاهو بعید است نتیجه‌ی موثری برای دراپ‌باکس داشته باشد.

موفقیت دراپ باکس

دراپ باکس توجه مارک زاکربرگ (Mark Zuckerberg) مدیر‌عامل شرکت فیسبوک (Facebook) را هم به خود جلب کرد. در سال 2009، زاکربرگ به هیوستون در فیسبوک پیغام داد و اعلام کرد که بسیاری از از افرادی شاغل در فیسبوک، عضو دراپ باکس هستند.

در سال 2013، هیوستون در دانشگاه MIT سخنرانی کرد. او در این سخنرانی گفت که

این جا همان جایی است که هم‌بنیان‌گذار خود را پیدا کردم. به همین دلیل این‌ مکان را یکی از عوامل موفقیت خود می‌دانم.

در سال 2014، فاز توسعه دراپ‌باکس اجرا شد. این شرکت در حال حاضر خدمات نرم‌افزاری را به بیش از 200000 کسب و کار ارائه می‌دهد. به تازگی دراپ باکس برنامه جدید خود را معرفی کرده و طبق این برنامه، سهام شرکت در اختیار عموم قرار می‌گیرد.

امروزه، شرکت دراپ باکس به عنوان یکی از موفق‌ترین شرکت‌های تحت سرمایه‌گذاری وای کامبینیتر، در نظر گرفته می‌شود. به این ترتیب موفقیت درو هیوستون روز به روز بیشتر شده است.