تاملی بر انتخاب زرندی از سوی اتابک برای فولاد مبارکه

محمد علیپور- فولاد مبارکه با نزدیک به یکصد شرکت صنعتی و معدنی وابسته، یکی از بزرگترین بنگاههای اقتصادی کشور است که کیفیت عملکرد آن مستقیما بر اقتصاد ایران تاثیر می گذارد. هزاران شغل مستقیم و غیرمستقیم ایجاد کرده است و بسیاری از کارخانه های فولادی کشور از عملکرد این شرکت تاثیر می پذیرند.

گفته می شود که فقط بودجه مسئولیت اجتماعی این شرکت در حدود هزارمیلیارد تومان است. این بودجه ای است که می تواند صرف فعالیت های فرهنگی، بهداشتی، نیکوکاری و محیط زیستی کند. جهت گیری بودجه های مسئولیت اجتماعی در کشور ما بطوری است که متاسفانه می تواند خارج از این حوزه ها هم صرف شود و به چشم نهادهای بازرسی و نظارتی هم نیاید به همین دلیل فولاد مبارکه همیشه مورد طمع گروههای سیاسی بوده است.

مجموعه ای از این عوامل و بویژه تمایل تعصب آمیز و البته غیر منطقی برخی نخبگان اصفهانی که معتقدند مدیرعامل فولاد مبارکه باید حتما اصفهانی باشد نشان می دهد که انتخاب مدیرعامل این شرکت برای وزیر صمت چقدر سخت و پرچالش بوده است.

اما انتخاب دکتر سعید زرندی برای مدیرعاملی فولاد مبارکه توسط سید محمد اتابک، وزیر صمت، در مجموع انتخاب و انتصاب درستی بود. یعنی نسبت به بقیه گزینه های مطرح، گزینه مناسب تری بود. زرندی با آنکه مدیری متوسعه نگر و نسبتا مدرنی است اما وابستگی سیاسی و جناحی خاصی ندارد. البته وابستگی سیاسی و جناحی عیب نیست مشروط بر اینکه از اموال بیت المال در این زمینه هزینه نشود.

زرندی اصفهانی نبود، مدیر شناخته شده فولادی هم نبود اما از مدیران باسابقه و کم حاشیه وزارت صمت است که چند سالی در سطح معاون وزیر کار کرده است و با شاکله صنعت و معدن ایران و نیز بنگاههای بزرگ مقیاس کاملا آشناست. شخصیت علمی و دانشگاهی دارد و از جریان علم و فناوری عقب نیست.

با همه اینها، قابل تامل ترین بخش این انتصاب، نه در ویژگی سعید زرندی، بلکه در تصمیم و عمل سید محمد اتابک وزیر صمت نهفته است. زرندی یکی از کاندیداهای مطرح دولت چهادرهم برای وزارت صمت بود. معمولا وقتی فردی کاندیدای یک پست و منصبی آنهم در سطح وزارت می شود، حالا به خاطر رفتار خود او و یا فضایی که اطرافیان او درست می کنند، خود به خود رقابت مخربی میان او و دیگر نامزدها پیش می آید و اگر این رقابت های پیدا و پنهان به درستی مدیریت نشود، می تواند به اختلاف و تعارض عمیق یا نیمه عمیق منجر شود.

دعوت اتابک از زرندی به عنوان یکی از گزینه های رقیب، برای همکاری و پذیرش مدیریت بزرگترین کارخانه فولادی کشور، نشان داد که این وزیر سرد و گرم چشیده به دلیل مناعت طبع و تجارب و تسلط مدیریتی، نه تنها مقهور فضاسازی های کاذب نشده است، بلکه فضایی در اختیار کسانی قرار داده است که کمتر کسی حاضر بود چنین کند. اتابک اجازه نداد که یک استعداد مدیریتی، تنها به این دلیل که زمانی گزینه منصب وزارت صمت بوده است، از توانمندی او در صنعت کشور استفاده نشود. بر سر تصاحب این موقعیت، لابی های زیادی در جریان بود، اما احتمالا سعید زرندی، موضوع هیچکدام این این لابی ها و فشارها نبوده است. انتخاب او خارج از سفارش ها و توصیه ها و فشارهاانجام شد، هر چند ممکن است وزیر صمت به خاطر این انتخاب، در معرض فشارها و تخریب هایی قرار گیرد.

خیلی خوب است که در غوغای اخبار ریز و درشت و راست و دروغ، چنین رفتارهای اخلاقی، انسانی و مسئولانه ای نا دیده انگاشته نشود. این ها درس های مدیریتی است که در هیچ دانشگاه و آموزشگاهی آموزش داده نمی شود. به امید آنکه عملکرد آقای زرندی هم پاسخی به این اعتماد و انتخاب باشد.