عبدالحسین تیمورتاش مردی بود تیزهوش، توانا با چهره و پوششی اروپایی که در آن سال‌های ایران او را از دیگران بسیار متمایز می‌کرد. در کردار و گفتارش کمی خودستایی و تکبر نهفته بود. به همراهان رضاشاه پیوست و تاج پادشاهی پهلوی را او بود که بر سر شاه جدید گذاشت. اما کاریزمای او، قدرت کلام و نفوذ او و ترس رضاشاه از تاثیرگذاریش به همراه ارتباطاتی که گفته می‌شود با دستگاه‌های اطلاعاتی شوروی داشت و فساد مالی دست آخر کار دستش داد. از اوج قدرت که زمانی بعد از شاه، مرد دوم ایران بود به حضیض ذلت در زندان قصر خزید جایی که گفته می‌شود بر اثر بیماری و یا مسمومیت جان خودش را از دست داد

در بین نوادگان فتحعلی شاه قاجار شاهزاده‌ای بود که قلمش را نه برای ستایش جنگ‌ها و فتوحات، بلکه برای توصیف عطر برنج دم‌کرده و طعم خورش‌های خانگی برمی‌داشت.

۱۷ آبان‌ماه 1400بود که دکتر مه‌لقا ملاح کنشگر جریان‌ساز محیط زیست کشور که به «مادر محیط زیست ایران» شهره بود، به رحمت ایزدی پیوست. به قول مهندس محمد درویش «مه‌لقا ملاح ۱۰۴ سال عمر کرد تا هیچ بهانه‌ای به کسانی که می‌خواستند او را ببینند و موفق نشدند، نداده باشد.». ۱۰۴ سال! ۱۰۴ سال زندگی سالم و دغدغه‌مندانه و امیدوارانه و سراسر عشق به ایران؛ به ایران و همه گل‌ها و گیاهان و درخت‌ها و رودها و کوه‌ها و آبشارها و وجب به وجب خاک ایران. مه‌لقا ملاح بعد از ۱۰۴ سال زندگی شرافتمندانه و ۶۰ سال فعالیت و کنشگری در حوزه محیط زیست ایران و پس از عمری تلاش برای فرهنگ‌سازی و آگاه‌سازی بانوان و کودکان، برای همیشه ما را با دغدغه‌ها و نگرانی‌ها و مهربانی‌های خودش تنها گذاشت و از میان ما رفت. حالا این ما هستیم که رسالت بیشتری بر عهده داریم تا کار نیمه‌تمام او را به سرانجام برسانیم و صدای طبیعت ایران را به گوش همه اهالی این سرزمین برسانیم و بگوییم که: حال طبیعت ایران خوب نیست!