زندگی نامه کارآفرینان ایرانی و موفقیت آنها

حمزه باغبانی:سید محمود لاجوردی- سید محمود لاجوردی در کاشان به دنیا آمد و بعد از تحصیل راهی تهران شد. او به همراه تحصیل علاقه بسیاری به کسب و کار پیدا کرد و در این راستا به برخی از کشورهای جهان مسافرت کرد.در اوایل 1930 پس از بازگشت از آلمان به کمک برادر و نیز پسرانش عرصه بزرگی از تجارت را راه اندازی نمود . بعد از مدتی با مشارکت مردم به تاسیس کارخانه نساجی اقدام نمود . او برای تشویق کارگران تصمیم گرفت طبق تولید روزانه مزد پرداخت شود. در طول دهه ی بیست، کارخانه تولید کتان از طرف دولت وقت به وی واگذار شد و او در مدت کوتاهی کارخانه را به یک شرکت سود ده تبدیل نمود . وی پیشنهاد ایجاد یک موسسه تولید روغن دانه های سویا را مطرح کرد که با مشارکت مردم توانست کارخانه را راه اندازی کند. سپس کاشت دانه های سویا ، ماده اولیه ی روغن گیاهی را فراهم کرد و موفق به ایجاد یک موسسه برای توسعه تولید روغن سویا شد.

عبدا .. مقدم- حاج میرزا عبدا .. مقدم از کارآفرینان معروف صدیق و خوشنام قرن اخیر است. وی در 1277 ه ش در قزوین متولد شد . بعد از آنکه به سن رشد رسید وارد بازار قزوین شد و کار خود را از شاگردی آغاز کرد. پس از تهیه مختصرسرمایه ای به تهران آمد و در کار قماش( البسه و پارچه) شروع به فعالیت کرد.در سال 1311 با کمک عموی خود مرحوم حاج مهدی مقدم و برادرش، شرکت بازرگانی مقدم و شرکا را تاسیس کرد.در سال 1333 سرپرستی و اداره کارخانه ریس بافی اصفهان را بر عهده می گیرد و در سال 1335 شرکت ریسندگی و بافندگی ممتاز ایران را با کمک شرکای خود در جاده تهران- شهرری دایر میکند. او در سال 1337 با کمک کارشناسان ایتالیایی و آلمانی به تاسیس کارخانجات مقدم همت گماشت و با بهترین ماشین آلات و متخصصان اقدام به تولید پارچه های پشمی و فاستونی نمود .تاسیس کارخانجات مقدم به مثابه تاسیس دانشگاهی برای صنعت نساجی کشور بود . امروز اغلب موسسان و مهندسان اداره کننده صنعت نساجی کشور از اعضاء قدیم این موسسه می باشند . حاج میرزا عبداله مقدم مردی با گذشتف ساده زیست، مردم دوست و پایند به اصول اخلاقی و مذهبی بود. وی در سال 1361 در تهران درگذشت.

 محمود خلیلی-متولد 1284 خورشیدی، در ابتدا معلم بود.در شهریور 1307 وزیر معارف وقت (اعتمادالدوله قراگزلو) حکم عزل وی را صادر می کند و به شغل الکترومکانیکی مشغول می شود.کار او تعمیر ماشین های صنعتی کارخانجات، پر کردن باطری و تعمیر آرمیچر بود و اخلاق خوب او باعث شد خیلی زود کارش رونق گیرد.در سال 1315 سرپرستی امور روشنایی شمیران را قبول می کند و بعد از مدتی به ریاست اداره کل برق تهران منصوب می شود.در سال 1321 در کنار انبار گندم شهر تهران آسیابی برای آرد کردن احداث نمود. به همت او برای اولین بار با وارد کردن دستگاه از فرانسه تیرهای بتونی را در تهران تولید و نصب می کنند. وی با مساعدت دکتر مصدق به آمریکا رفته و از نزدیک با دانش و تکنولوژی حفر چاه های عمیق آشنا می شود و بعد از بازگشت چاه های زیادی حفر می کند. بعد از ملی شدن صنعت نفت، خلیلی فرصتی برای آوردن صنعت گاز به ایران پیدا می کند و به همراه فرزندش به آمریکا و انگلستان رفته و یک سال روی این موضوع مطالعه می کنند.آنها در بازگشت با مشارکت دکتر اسفندیار یگانگی در سال 1332 شرکت بوتان با مسئولیت محدود را به ثبت می رسانند.از آنجا که مصرف گاز مایع مستلزم وجود لوازم گازسوز و سیلندرگاز مایع و ظروف تحت فشار برای حمل، ذخیره سازی و توزیع آن است. مدتی تصمیم به تولید وسایل گازسوز داخل ایران می گیرند.اولین محصول آن ها که با استقبال زیاد مردم روبرو گردید آبگرمکن ایستاده 40 گالنی با کنترل ترموستاتیک بود. این محصول در یک کارگاه کوچک و به اتفاق دو تکنسین ساخته می شد.درضمن اورا می توان بنیان گذار گاز مایع در ایران نامید.خلیلی در سال 1353 درگذشت.

عبدالرحیم جعفری-در سال 1298 شمسی در محله ای فقیر نشین در تهران متولد شد.در سن 12 سالگی در چایخانه علمی مشغول به کار می شود. او کارش را با پادویی و حمل و نقل کتاب ها به کتابفروشی ها آغاز کرد.او شبانه روز 4 ساعت استراحت می کرد. پس از دگرگونی در صنعت چاپ و ورود ماشین آلات جدید، جعفری نیز به قسمت های مخلف صحافی و حروفچینی منتقل شد.او با سرمایه ای که در طول این سال ها اندوخته بود.توانست مؤسسه امیر کبیر را در یک اتاق 16 متری تاسیس کند.سرانجام با تلاش و زحمات شبانه روزی و نوآوری هایی که در کار نشر به وجود آورد. کم کم موسسه اش را توسعه داد و این گونه توانست تا سال 1336 قریب پانصد کتاب در رشته های مختلف چاپ کند.در سال 1337 دومین فروشگاه خود را افتتاح کرد و در سال 1342 در کنار سرپرستی موسسه امیرکبیر مدیریت شرکت کتابهای درسی را نیز عهده دار شد.

عبدالحمید فضلی- مهندس عبدالحمید فضلی در سال 1313 در کرمان متولد شد.پس از طی تحصیلات دوره ابتدایی در شیراز،تحصیلات متوسطه اش را در رشته لوله کشی و جوشکاری هنرستان نمازی ادامه داد و پس از فارغ التحصیلی با درجه ممتاز، در همان جا به عنوان مدرس مشغول به کار شد.در سال 1343 پس از موفقیت در کنکور به تهران آمد و تحصیلات خود را در دوره شبانه رشته تاسیسات حرارتی،آغاز کرد و روزها به تدریس لوله کشی در کارگاه دانشکده پرداخت.سرانجام در سال 1349 با اخذ مهندسی مکانیک فارغ التحصیل شد و تا سال 1359 در همانجا به عنوان کارشناس رشته تاسیسات و عضو هیئت علمی دانشگاه مشغول بود. در فاصله سال های 1359 تا 1369 با شرکت های متا،راکول و ایران بات در اجرای پروژه های تاسیساتی همکاری کرد.در سال 1369 شرکت تاسیساتی و ساختمانی آیه راتاسیس کرد. عمده پروژه های انجام شده توسط ایشان در قبل از انقلاب عبارتند از: اجرای کلیه تاسیسات کارخانه تراکتورسازی و کارخانه ماشین سازی تبریز،رصدخانه اسدآباد،تاسیسات ساختمان ها و محوطه استادیوم ورزشی نیروی هوایی در غازیان و حسن رود،تکمیل و راه اندازی تاسیسات بیمارستان سعادت آباد.برخی از فعالیت های وی در دوران پس از انقلاب عبارتند از:اجرای کلیه کارهای برقی شبکه و تغییر پست های پایگاه هوایی بندرعباس،احداث 168 آپارتمان در بندر عباس در سمت مدیرعامل شرکت های خانه سازی خلیج فارس، تکمیل ساختمان و اجرای تاسیسات مرکزی سازمان برنامه در بندرعباس، اجرای تاسیسات پروژه میدان میوه و تره بار شهرداری تهران،اجرای تاسیسات ساختمان های دانشکده های آزاد شهر ری، اجرای تاسیسات بیمارستان تامین اجتماعی در چالوس، اجرای تاسیسات ساختمان ستاد وزارت مسکن و شهرسازی، اجرای ساختمان ها و تاسیسات پروژه کارخانه نفلین در آذر شهر، ساخت مخزن پنج هزار متر مکعب و شبکه انتقال در جاربهار.

سیدعباس موسوی- در سال 1317 در یک خانواده ی مذهبی در شهرستان فومن به دنیا آمد.او تنها پسر یک خانواده پنج نفری بود. وی تحصیلاتش را در فومن و سال آخر را در تهران گذراند. در سال 1335 وارد دانشکده مهندسی شیمی می شود. در سال 41 با اخذ مدرک مهندسی شیمی به مدت 2 سال به عنوان دستیار دانشکده فنی مشغول تدریس می شود.در آن سال ها ورود گریس به ایران ممنوع بود. موسوی هم زمان با تدریس، یک واحد تولید گریس تا سیس می کند . مدتی بعد کارشناسان روسی مشغول نصب کارخانه ذوب آهن در اصفهان شدند. و از آنجایی که گریس های روسیه به علت عدم انطباق شرایط آب و هوایی ایران و روسیه برای استفاده در اصفهان مناسب نبود. موسوی برای آنها 17 نوع گریس مناسب تولید می کند. در سال 1342 به همراه دو شریک ، شرکت ایران گریس را راه اندازی کردند و در آن جا علاوه بر تولید گریس به تولید روغن موتور نیز پرداختند. وی سپس کارخانه فومن شیمی را در شهرستان فومن دایر کرد و اقدام به تولید محصول جدید روغن ترمز کرد. بعد از مدتی در کنار فومن شیمی یک کارخانه تولید ظروف پلاستیکی تاسیس کرد تا بسته بندی تولید تسهیل شود.موسوی در ادامه فعالیت های صنعتی اش کارخانه تفلون سازی پادینه را خریداری کرد و با تغییر کاربری ، آن را به کارتن سازی تبدیل نمود. بدین ترتیب فومن شیمی در مراحل تولید به خودکفایی رسید. در حال حاضر دو شرکت پادینه و تولیدی گسترش برای سایر کارخانجات نیز کارتن و ظرف بسته بندی تولید می کنند. سپس او کارخانه دقیق شیمی را در شهرک صنعتی رشت ایجاد نمود که در آن علاوه بر مواد اولیه روغن ترمز،چسب نیز تولید می شود.بعد از آن موسوی با مشقت زیاد و مذاکرات فراوان با مشارکت شرکت کاسترول انگلستان، کارخانه ای دیگر در جزیره قشم و یا با نام کاسترول ایران تاسیس کرد و بدین ترتیب با بازارهای جهانی ارتباط برقرار کرد و در حال حاضر به بساری از کشورها صادرات دارند.

رحیم زاده- متولد 1317 در مشهد است که از نوجوانی در کار پوست مشغول شد و در این ارتباط اقدام به تاسیس یک کارخانه در قزاقستان می کند. کارخانه قزاقستان به سود هنگفتی می رسد. که با سود آن دو کارخانه در مشهد راه اندازی شد. یکی از نکات جالب این است که رحیم زاده به مدیرانی که انتخاب می کرد حقوق نمی داد و در عوض آن ها را در 15 درصد سود کارخانه شریک می کرد. به این ترتیب افراد برای کار دلسوزتر بوده اند. در مورد جذب نیرو، او روش بخصوصی دارد. خودش می گوید 5-6 سال قبل از بازنشسته شدن ، افراد با تجربه آن ها را پیدا کرده و بعد از بازنشستگی استخدام می کنم.وی راز موفقیتش را در سه چیز می داند : پشتکار،تخصص و سرمایه .که البته او پشتکار را مهمترین عنصر می داند.

احمد طاهری طلب- متولد 1319 در تهران است . در سال 1339 او برای اولین بار لوازم لوله کشی را گالوانیزه کرد.از تجربیات شغلی او قبل از انقلاب ، همکاری در یک پروژه نفتی در جزیره لاوان ، کار در کارخانه سیمان تهران و شرکت راه آهن می باشد.او جزء اولین کسانی است که خانه های پیش ساخته چوبی را در ایران اجرا کرده اند. بعد از انقلاب وی مدیر عاملی شرکت های سیمان سپاهان، ماشین سازی پارس و ماشین سازی تبریز را تجربه می کند. از فعالیت های کارآفرینانه او در این دوران، می توان به تعمیر و عیب یابی دیفرانسیل کامیون های روسی ، ساخت پل شناور و ساخت قطعاتی از فانتوم اشاره کرد.طاهری طلب در سال 61 کار دولتی را کنار می گذارد و مدتی به کارهای تجاری می پردازد. در فاصله سال های 68 تا 70 که در اروپا بود سنگ فرش خیابان ها و پیاده روهای آنجا توجه وی را جلب می کند. بنا براین در سال 70 او با تاسیس شرکت سنگ فرش فراز ایران تصمیم می گیرد صنعت سنگ فرش و فرآوری بهینه صنعت سنگ را احیا کند. از کارهای دیگر شرکت ،اجرای پروژه های سنگ فرش است. یکی از نوآوری های وی اولین کف کاذب سنگی در ایران می باشد. که در سال 1379 برای کتاب خانه ملی اجرا کرده است.

محمد مهدی مظلومیان- متولد 1322 در شهرستان دامغان است که در سن 14 سالگی همراه برادرانش به تهران می آید. در سال 1346 وارد مدرسه عالی شده و در سال 1350، با مدرک لیسانس زبان فارغ التحصیل شده و در دوران دانشگاه ،کارت بازرگانی و تجارت می گیرد و در حین تحصیل به تجارت می پردازد و با تسلط برزبان انگلیسی شروع به مکاتبه با شرکت های خارجی می کند.بعد از دوسال به ژاپن می رود و با چند کارخانه قرارداد نمایندگی می بندد و در سال 1362 کارخانه ابزار مهدی در دامغان را تاسیس می کند.در حال حاضر در این کارخانه بیش از 700 قلم کالا تولید می شود.

بهرام حاجی کریم لو-  متولد 1323 در تبریز است .وی در سال 1337 به تهران می اید و در سال 1340 شروع به کار بسته بندی چای با مارک گلچین می کنند. بعد از انقلاب وی توانسته در شمال یک کارخانه چای خشک کنی تاسیس کند. یکی دیگر از نوآوری های کریم لو،ساخت لواشک از انواع میوه ها می باشد. او در این مورد می گوید بعد از انقلاب باغی در کرج داشتم که میوه های آن را نمی خریدند و من به فکر افتادم که این میوه ها را به لواشک تبدیل کنم.

-12 بهروز فروتن : در سال 1324 در امیریه تهران به دنیا آمد.او مدتی در کنار کار تدریس ، کارهای مدیریتی ، پیمانکاری ساختمان و تاسیسات را انجام داد. اما این کارها او را اقناع نکرد و پس از مدتی در سال 1356 وارد کار مواد غذایی شد. بعد از آن او آنقدر پیگیری کرد تا بالاخره مجوز تولید صنعتی را گرفت و حدود سال 62 با 25 کارگر شروع به تولید کرد. در حال حاضر شرکت بهروز از برترین های صنایع غذایی ایران است.

 رسول قمرزاد- متولد 1330 در مراغه می باشد. او در سال 1348 در رشته مکانیک وارد دانشگاه علم و صنعت شد. وی در سال 1352 به استخدام کارخانه سیمان درآمد و در سال 1372 اقدام به تأسیس یک شرکت ساختمانی نمود. بعد از مدتی وی در مسافرت های خارج از کشور با کره گیاهی آشنا می شود و تصمیم می گیرد این کالا را در ایران تولید کند. وی در سال 1375 شرکت بهینه وزین را تأسیس کرده و در نهایت اولین کره گیاهی را در ایران با نام مهگل در سال 1377 تولید می کند. قمرزاد در مورد عوامل موفقیتش می گوید: “تحصیلات شرط لازم است ولی کافی نیست و پارامترهای دیگری مثل پشتکار، جرأت . جسارت و هدفمند بودن در موفقیت خیلی مؤثر است.

 کاظم قلم چی- در سال 1334 به دنیا آمد. او در سال 1352 در رشته مهندسی معدن دانشگاه تهران مشغول به تحصیل شد. در سال 70 کانون فرهنگی آموزش را تأسیس نمود. مؤسسه قلم چی در سال 71 با 50 نفر کار را شروع کرد و سال بعد این تعداد 10 برابر شد. در حال حاضر قلم چی در 300 شهر نمایندگی دارد. او فعالیت کارآفرینی خود را در سن 26 سالگی شروع کرد و با نوآوری در شیوه آموزش، خود را متمایز کرد. در سال 84 مؤسسه اش را تحت نام بنیاد علمی قلم چی وقف عام کرد.

مصطفی ثباتی- متولد 1334 در شهرستان مشهد می باشد. او کار جدی خود را با تأسیس شرکت بافت برزنت زنجان شروع می نماید. بعد از مدتی با اجرای یک نوآوری و با همان دستگاه برزنت بافی،اقدام به تولید گونی می کند. ثباتی در سال 67 اولین پارچه فیلتر پرس را تولید می کند، اما پارچه آنها در هنگام کمپرس مواد از داخل آن، در اثر فشار بالا آسیب دیده و گسسته می شود. او در انجام کار مصمم تر شده 9 ماه بعد, پارچه جدیدی می سازد که در حال حاضر، به بیش از 300 کارخانه فروخته می شود. در سال 71 ثباتی مدیریت کارخانه شرکت شمع نور را -که با مشکلات زیادی دست به گریبان بود- قبول می کند و با یک مدیریت هوشمند، شرکت را به شرایط ایده آل می رساند. ثباتی را می توان نمونه ای از کارآفرینانی دانست که بیشتر روحیه کار تیمی دارند تا فردی.

میرمصطفی عالی نسب (کارآفرین برتر)- طی یکصد سال گذشته تعداد کسانی که تلاش کرده اند، در نهایت اخلاص و حتی المقدور بی نام و نشان، ریشه دارترین، عمبق ترین و مؤثرترین خدمات را در حق جامعه ایران -به اندازه استاد فقید، میرمصطفی عالی نسب- انجام داده باشند، چندان زیاد نیست.ایشان متولد 1298 و اصالتا تبریزی بود. پس از فوت پدر کسب و کارهای متفاوتی را تجربه کرد. در تبریز، حسابداری دوبل را درس گرفته و کمی بعد به تهران آمده و در شرکت اتفاق مشغول به کار می شود و پس از زمان کوتاهی (در سن حدود 20 سالگی) در آن شرکت، به سمت رئیس حسابداری ارتقاء می یابد. بعد از جنگ جهانی دوم به تبریز برمیگردد و به تجارت بلور مشغول می شود. با تولید چراغ های فتیله ای خوراک پزی (که آن موقع تازه از انگلیس وارد می شد) خانواده ها، از آنها به جای اجاق های هیزمی استفاده می کردند. او تصمیم گرفت که این وسیله جدید و ضروری را در ایران تولید کند. در سال 1334 تولید اجاق را شروع می کند که در نوع خود یک نوآوری در ایران بود.

منبع: iust.ac.ir

|