ما و جنگی که در انتظارش نبودیم 

1- حمله به کشوری که در حال مذاکره برای حل و فصل دیپلماتیک مسائل هسته ای خودش بود، خلاف همه موازین اخلاقی و حقوقی است. هیچ چیزی حتی تهدیدات کلامی مبنی بر نابودی اسرائیل، نمی تواند توجیه گر این تجاوز باشد. غیر از این باشد هر کشوری بر می تواند بر مبنای تصورات خودش از تهدیدات احتمالی، کشور دیگری را مورد حمله قرار دهد. هیتلر در جنگ جهانی دوم با تصور خطر احتمالی از سوی شوروی به این کشور حمله کرد و همین کشورهای  فرانسه و انگلیس استدلال می کردند که هیتلر نباید بر اساس تصورات خود دست به اقدامات نظامی می زد

2- اسرائیل برای این حمله مدت ها برنامه ریزی کرده بود و تصور می کرد که با حمله برق آسا به پایگاههای موشکی و کشتن فرماندهان ارشد نظامی، قدرت هر گونه واکنش از طرف ایران را سلب خواهد کرد اما حمله موشکی وسیع ایران تنها 16 ساعت بعد از این حمله نشان داد که اسرائیل تصور دقیقی از قدرت سازماندهی و نظامی ما ندارد. شک نکنید که حتی آمریکا هم قدرت دفع چنین حمله غافلگیرکننده ای را نداشت. فراموش نکنیم که وقتی صبح روز ۷ دسامبر ۱۹۴۱، بمب‌افکن‌های ژاپنی نیروهای آمریکایی در بندر پرل هاربر را مورد حمله برق آسا قرار دادند، آمریکا تا مدت ها نتوانست از بهت چنین حمله ای خارج شود و این حمله، موازنه نظامی را به نفع متحدین در جبهه اقیانوس آرام تغییر داد.

3- اسرائیل تصور می کرد که با حمله نظامی و بکارگیری انبوهی از جاسوسان، وطن فروشان و مزدوران رسانه ای می توانند افکار عمومی را  به نفع خودش و علیه جمهوری اسلامی تحریک و بسیج کند و منجر به شورش سیاسی و اجتماعی شود  اما نه تنها چنین اتفاقی نیفتاد بلکه این تجاور آشکار، رگ غیرت قاطبه ایرانیان حتی برخی منتقدین حکومت را به جوش آورد و انسجام ملی کم نظیری را سبب شد. این انسجام ملی البته باید خیلی پیش از این اتفاق می افتد که اگر چنین شده بود چه بسا مانع این گستاخی و دست درازی به سرزمین ما می شد. اما تا همین جای کار ثابت شد که اسرائیل و مشاوران احتمالا فارسی زبان و خائن آن، درک درستی از مبانی قدرت سیاسی در ایران و باورهای سیاسی ایرانیان ندارند.

4- بمباران ایران توسط هواپیماهای اف 35 ساخت و اهدایی آمریکا، کار چندان پیچیده ای نیست اما عبور دادن موشک ساخت ایران از پنج لایه دفاعی و سپر موشکی و زدن اهدافی در تل آویو و بندر حیفا، به اذعان همه کارشناسان نظامی دنیا، حقیقتا کار بزرگی است. اسرائیل امروز محل استقرار پیشرفته ترین جنگ افزارهای آمریکایی و در مجموع بخشی از خاک آمریکاست. از زمان تاسیس این رژیم خونریز که حداقل با 10 کشور مختلف درگیر جنگ بوده است، برای اولین بار است که ضربه ای متناسب با تجاوزگری خود دریافت کرده است. هیچ کشور به اندازه ایران به اسرائیل ضربه نزده است.  اگر ایران حداقل سه هزار موشک بالستیک داشته باشد و یک پنجم اینها به هدف بخورد، تا یک ماه آینده قطعا چیزی از این رژیم جانی باقی نخواهد ماند مگر اینکه آمریکا بخواهد وارد جنگ شود که آنوقت صحنه درگیری چیز دیگری خواهد شد.

5- اکنون ما در میانه جنگی قرار گرفته ایم که بر ما تحمیل شده است. وقت شمردن کشته ها و برآورد خرابی ها نیست.  اسرائیل به هیچ وجه به دنبال نابودی صنایع هسته ای ایران نبود و حتی خواهان تغییر رژیم هم در ایران نیست و می داند که شدنی هم نیست، او به دنبال نابودی زیرساخت های اقتصادی و در مرحله بعد کشتار و ترساندن مردم ایران است تا در آینده خیالش از جانب این ابرقدرت منطقه ای راحت شود و به دنبال آزار و باج گیری از دیگر کشورهای منطقه برود. بنابراین، در شرایط فعلی که نتانیاهو هرچه داشت رو کرد و ثابت شد که اسرائیل ببر کاغذی است، هر نوع آتش بس و توقف درگیری بویژه از شیوه های دیپلماتیک به منزله پیروزی آشکار برای ایران است. به همین دل