🔸 همه مرغان هم آواز، پراکنده شدند

🖌 قاسم خرمی

💎 هوشنگ ابتهاج را با غزل های روانش می شناسیم؛ آنهم درست در زمانه ای که با ظهور سبک نیمایی، جامعه ادبی مدرن ایران داشت غزل خدا حافظی، شعر و غزل کلاسیک ایران را می خواند و عبور می کرد

💎 به گمان من اما جلوه بزرگتری از شکوه ادبی و حماسی ابتهاج در سرایش ترانه «سپیده» یا «ایران ای سرای امید» او متجلی شده است

💎 شجریان، هر چه را می خواند طلا می کرد اما این ترانه ابتهاج و این تصنیف لطفی واقعا جنسش از طلا بود. شعر این این تصنیف را ابتهاج در همان بحبوحه انقلاب 57 سرود و به گفته لطفی در همان شب پیروزی انقلاب هم از رادیو پخش شد.

💎پیام این تصنیف می توانست ایدئولوژی یک انقلاب تمام عیار باشد. تمام آرمان های یک نسل خسته، اعم از«امید»، روشنایی»، « پیروزی»، « صلح» و «آزادی» را یکجا، در خود داشت.

💎 ما نسل خوش شانسی نبودیم اما این شانس و فرصت را داشتیم که عجایب هنر و شعر و موسیقی معاصر ایران را در یک قاب ببینیم، شعر ابتهاج، تار لطفی و صدای شجریان ؛ ایران ای سرای امید….

🔸 همه مرغان هم آواز، پراکنده شدند
🔸 آه از این باد بلاخیز که زد در چمنم

🌺🌿 یادشان گرامی
💠 karkhanedar.com