6 ماه مردافکن در حوزه تولید و تجارت

آقای اتابک از روز اولی که در وزارت صمت مستقر شد، یک عده ای هر روز درشبکه های اجتماعی خبر از خروج عنقریب او می دادند. می گفتند قهر کرده و دارد وسائلش را جمع می کند، چنان با قاطعیت گفته می شد که گاه خود ما هم باور می کردیم که نکند خبری است و ما بی خبریم.

البته همینجا هم گفته باشم که شخصیت و روحیه آقای اتابک طوری است که خیلی زیر بار هر حرفی نمی رود و بعید می دانم که در مقابل تحمیل ها و فشارهای غیرکاری، انعطاف و تاب آوری داشته باشد. یعنی به هر قیمتی وزیر نمی ماند. من در همین وزارتخانه به چشم خود دیده بودم کسانی را که می خواستند به هر قیمتی وزیر بمانند!

الان دیگه 6 ماهی هست که ایشان این وزارتخانه عظیم و حجیم را مدیریت می کند؛ 6 ماه پر واقعه ای که به دلیل حادثه غمبار انفجار معدن طبس، درگیر نظامی و موشکی مستقیم با اسرائیل و بحران کمبود برق و گاز، شاید به همان 6 ماه آخر جنگ با عراق شبیه باشد

آثار خستگی و یاس در چهره او نبود اما می شد حدس زد که دوران پرفشاری را پشت سرگذاشته است. حرفها و گلایه هایی داشت که حالا خیلی قابل انعکاس و انتشار نیست. از خود من هم گلایه داشت که مدتی است پیش او نرفته ام. قول دادم که در سال جدید حضور و رجوع بیشتری داشته باشم. حمل بر تعریف مرئوس از رئیس نشود اما در همین جایگاه پر اضطرار و اضطراب هم، هنوز رگه های قدرتمندی از مرام شخصی و رفاقت و جوانمردی در او هست. هر چند سختگیری های مدیریتی خودش را هم دارد

می گفت اگر بحران انرژی هم در کشور باشد نباید چرخه تولید دچار اختلال شود و یا اگر قرار است برق و گازی قطع شود، سهم تولید از قطعی ها، نباید در اولویت باشد. خصوصا از تصویب دیرهنگام بسته پیشنهادی وزارت صمت برای حمایت از صنایع آسیب پذیر درمقابل ناترازی ها، گلایه داشت.

تا جائیکه من در جریان هستم، آقای اتابک در قضیه ناترازی ها، خیلی جنگید و حرص خورد اما این درگیری های او خیلی به بیرون منعکس نشد. مدیریت خوب دستگاه اطلاع رسانی دولت، اجازه نداد که دعواهای وزیر صمت در کابینه به خاطر مصائب بخش تولید از محل ناترازی ها، به بیرون درز پیدا کند. البته خود آقای اتابک هم خیلی اهل پروپگاندا و این قبیل کارها نبود. آدم سیاسی نیست.

اگرچه به رغم همه این مصائب، گزارش ها نشان می دهد که در بسیاری از شاخص ها، عملکرد 6 ماهه وزارت صمت دولت پزشکیان در مقایسه با 6 ماهه مشابه سال قبل، رشد داشته است اما قدری افسوس خوردم برای مردی که پروژه های عظیم بزرگراه نواب و شهرک اکباتان را اجرا کرده است و اکنون درگیر رفع و رجوع بحران های ریز و درشت ناشی از ناترازی انرژی شده و این روزها هم باید به فکر تامین و تنظیم بازار مایحتاج عمومی شب عید مردم باشد!

اگر اتابک مجال یابد و اگر فشار تحریم های خارجی، بیش از این نشود و اگر قطعی برق و گاز صنایع مرتفع یا کمتر شود، باید از فروردین 1404 شاهد آثار و نتایج سیاست ها و برنامه های وزارت صمت دولت چهاردهم باشیم؛ اگر غیر از این باشد که خدای اتابک به داد او برسد

شاید به دلیل تکرار زیاد شعاری به نظر برسد اما من هم معتقدم که راه حل مقابله با فشارهای حداکثری، حداکثر اتحاد و انسجام داخلی است؛ البته تا دیر نشده. الان شرایط طوری شده که برای دعوت به اتحاد و انسجام ملی هم باید حساب پس بدهیم!