مديرمسئول
مطالب مرتبط با نویسنده
علی اصغرحاجی بابا بنیان گذار صنعت ریختهگری و فروآلیاژی ایران درگذشت
حاجی بابا در سال ۱۳۴۲ کارخانه ریختهگری «پارس متال» و سپس در سال ۱۳۵۰کارخانه «شوفاژکار» را تاسیس کرد اما خش زیادی از فعالیتهای کارآفرینی حاجی بابا در سالهای بعد از انقلاب رقم خورد که به عنوان مثال میتوان به تاسیس کارخانههای رزیتان (۱۳۶۰)، فروسیلیس ایران (۱۳۶۱) و احیای فروآلیاژ ازنا (۱۳۸۱) و توسعه شوفاژکار (۱۳۸۹) و نیز تاسیس انجمن مدیران صنایع ایران اشاره کرد.
مناصب مدیریتی در وزارت صنعت، از حکومت های خاورمیانه بی ثبات تر است !
این وزاتخانه عظیم و استراتژیک مطابق فلسفه شکل گیری، جایی است که باید محل اجتماع بهترینِ نخبگان، متفکرین و استراتژیست های بزرگ برای طراحی و اجرای پروژه ها و برنامه های عظیم صنعتی و معدنی و تجاری و حلال مشکل فقر، توسعه نیافتگی و بی کاری فراگیر کشور باشد. کدام اعتماد به نفس کاذب، اجازه می دهد که این سازمان کلیدی، محل سعی و خطای مدیران بی خبر و یا عرصه تسویه حساب های مقامات از اوضاع با خبر و از خدا بی خبر باشد؟ وزارت صمت با کدام انباشت های تجربی، بعد از این می خواهد، متولی توسعه صنعتی و مجری رونق و جهش تولید باشد؟ کارکنان و مراجعان بلاتکلیف این وزارتخانه هردم بیل، کفاره کدام گناه را می دهند که تمامی ندارد؟!
درسی از تجربه شریعتمداری و رحمانی برای مدرس خیابانی و نفر بعدی !
برای کسانی که از نزدیک با شاکله و ساختار وزارت صنعت، معدن و تجارت آشنایند، این وزارتخانه عظیم و حجیم تداعیکننده حس دوگانه «جاذبه» و «گریز» است. این حس را بیش از هر جایی میتوان در درب ورودی ساختمان مرکزی آن در خیابان سمیه تهران تجربه کرد. سنگآویز مجلل و دیدنی آن هر تازه واردی را در بدو حضور، مبهوت و مجذوب شکوه و زیبایی خود میکند.
اما این حس موقتی است، بزودی حس تشویش از ماندن در زیر آوار چندین تن سنگی که به مویی بند است بر او مستولی میشود. این احساس متعارض تحسین و تشویش، مختص ارباب رجوع و مراجعین به این وزارتخانه نیست، وزراء و مدیران تازه وارد هم بزودی در مییابند که ماندن و کار کردن در وزات پرتلاطم صنعت، معدن و تجارت، به جاذبه لحظات ورود و سوت و صلواتهای روز معارفه نیست.
ماجرای «فریدون مهدوی» وزیر بازرگانی دولت هویدا که قربانی توطئه «سلاطین شکر» شد!
در هر صورت فریدون مهدوی، وزیر بازرگانی دولت هویدا به عنوان یکی از آگاهان به علم اقتصاد، نه توانست تورم ناشی از سیاست های نفتی ملوکانه را مهار کند و نه حتی توانست مفهوم درست Future Market را برای شاه و دیگران توضیح دهد. او که تقریبا انسان ثروتمند و بی نیاز از مال و منال بود، به سوء استفاده از قدرت و فساد مالی متهم وکنار گذاشته شد و تنظیم بازار مجددا به سلاطین شکر سپرده شد. مدت ها طول کشید تا دادگاه بفهمد چه اتفاقی افتاده و حکم به تبرئه آنها صادر کند
این آخرین عکس از اولین آموزگار من است
عثمان پیشقدم معلم بازنشسته آموزش و پرورش تربت جام، دو سال قبل، زندگی را بدرود گفته بود!! خیلی افسوس خوردم؛ با خود می گویم چه بسا در این چهل سال، من با او از یک کوچه و خیابان عبور کرده ایم و همدیگر را ندیده ام! به عابران لبخند بزنید، شاید یکی از آنها، روزی معلم شما بوده است
یادی کنیم از «مهدی سمیعی» که از صاحبنظران عرصه بانکداری و از پاکدستان دوره پهلوی بود
مهدی سمیعی علاوه بر اینکه یکی از تکنوکرات های برجسته و نخبگان بانکی خاورمیانه بود، به سینما و هنر ایران دلبستگی تام داشت. او برای تشویق نقاشان ایرانی، همیشه به میهمانان خارجی و بانکداران جهان آثار هنرمندان کشور را به عنوان هدیه گرانقیمت عرضه میکرد و موزه بانک را با آثار هنرمندان ایران آراست.
« وجود نفت» یا «نبود حکمرانی»؛ ریشه گرفتاری ما در کجاست ؟
این تصویری از تکاپوی انگلیسی ها برای استخراج نفت در ایران دوره قاجاریه است. این روزها که صادرات نفت ما به دلیل تحریم ها، به حداقل رسیده ، زمان مناسبی است که دوباره از خودمان بپرسیم آیا همه گرفتاری های ما از نفت است و اگر نفت نبود، ما واقعا چگونه کشوری بودیم؟
جنگی که مانع صنعتی شدن ایران در قرن نوزدهم شد
از نکته های جالب تاریخی اینکه سران حکومت قاجار حاضر به پذیرش این بی لیاقتی و شکست خود نمی شدند و در دوره فتحعلی شاه، هر ساله در سالروز شروع این جنگ ها، جشن پیروزی برکفار برگزار می شد و هیچ کس جرات اعتراض نداشت.
نقطه شروع توسعه صنعتی، اینجاست!
دیدار دکتر جواد طباطبایی به عنوان فیلسوف شهیر زمانه و مهندس تقی توکلی به عنوان کارخانهدار باسابقه ایرانی و مدیر کارخانه «کبریت توکلی» ــ که عمرشان دراز باد! ــ یک اتفاق معمولی بود. دو دوست و دو همشهری به دیدار هم رفته اند؛ حرفی زدهاند و چایی نوشیدهاند. اما این اتفاق میتواند پرثمر و سازنده باشد اگر آن را آغازی بر همنشینی و نزدیکی صاحبان فکر و اندیشه و صاحبان سرمایه و صنعت بدانیم. توسعه صنعتی به معنی واقعی کلمه دقیقا باید از اینجا شروع شود.
مکتب خراسان در صنعت؛ از محمود خیامی تا ایرج یزدانبخش
مرحوم ایرج یزدانبخش، پایه گذار کارخانجات پارت لاستیک تولید کننده پیشرفته ترین قطعات خودرو بامجموعه شرکت های پویا گستر، بسپارسازه، شیمی پیدایش، همگر توس، بسپار تابان، لوله و پروفیل تهران، پایا ماند، پارسا یاران و ایران چاشنی بود. شرکت هایی که او تاسیس کرد بخش بزرگی از نیاز صنعت خودرو کشور را برآورده می سازد. یزدانبخش کارآفرین نمونه ای بود که به پدر صنعت خراسان مشهور شد و روز ۱۳ فروردین ۹۹ درگذشت
ذوب آهن اصفهان، یک کارخانه معمولی نیست
ذوب آهن اصفهان اکنون به عنوان یک برند ملی داستانی دارد که نباید در سینه ها بماند. این داستان را باید برای نسل های جدید بازگو کرد. یک کارخانه موفق با این همه فراز و نشیب تاریخی می تواند یک جاذبه تاریخی برای گردشگران داخلی و خارجی هم باشد. حیف است که کسی به اصفهان بیاید اما ذوب آهن را نبیند!
زمانی که در صنعت «ارج» و احترامی داشتیم!
مهندس بازرگان گفت:«خلیل ارجمند مرد عمل و آیینه اخلاق بود. وی در عمر ۳۵ ساله خود به اندازه ۳۵۰ سال عمر، کار کرد و خدمت به خلق خدا نمود.»فوت خلیل ارجمند در طی ده سال، اثر منفی در توسعه این واحد داشت تا اینکه برادرش، اسکندر ارجمند با بازگشت از آمریکا به اتفاق برادرش سیاوش ارجمند مدیریت کارخانه را بر عهده گرفت.
