طبقه متوسط جدید به دلیل تحصیلات، سطح در آمد، سطح زندگی و نوع آگاهی‌های اجتماعی، دارای آرمان‌های مترقی و رهبر جنبش‌های مدنی (برابری طلب، فمینیستی، زیست محیطی…) است که دستاوردهای آن می‌تواند بر زندگی طبقات پایین تاثیرگذار باشد، اما بصورت طبیعی، هیچ‌گاه تحت تاثیر اقدامات طبقات پایین قرار نمی‌گیرد. برعکس، قادر است تا از طریق روشنفکران، قشر دانشجو را تحت نفوذ بگیرد و از طریق مدیران و کارفرمایان و در چهارچوب بوروکراسی و مقررات حاکم، حرکت‌های انقلابی و ساختاری طبقه کارگر را کنترل کند. 

جان رالز به عنوان فیلسوف بزرگ لیبرال بعد از همه استدلالات، نهایتا به این جمع بندی می رسد که «اقتصاد بازار» در جوامع سرمایه‌داری، مبتنی بر نابرابری است، اما باید کاری کرد تا این نابرابری به سود همگان تمام شود؛ به حدی که محروم ترین افراد از بیشترین مواهب برخوردار شوند و فرصت مناسبی برای رشد داشته باشند.

به همین دلیل «بازار» یا بخش خصوصی به تنهایی نمی‌تواند عدالت گستری کند و باید دولت در اقتصاد دخالت کند. چون در بازار همه به دنبال نفع شخصی هستند و این دولت است که می‌تواند ازطریق تخصیص (کنترل اعتبارات، قیمت ها و رقابت)، تثبیت (ایجاد اشتغال و رفع بی کاری)، انتقال( تعیین حداقل حقوق و درآمد) و توزیع( تقسیم برابر امکانات و خدمات)، فرصت‌های برابر برای رشد همه افراد را فراهم سازد

ما اکنون اما فلسفه انقلاب اسلامی درخصوص حق مشارکت و نظارت قاطبه ملت بر همه اضلاع و ابعاد حکومت و کارگزاران را به برداشتی ایدئولوژیک و ناقص از حفظ نظام با سلطه اقلیت سیاسی، تقلیل داده و بوروکراسی «نخبه گزین» به عنوان مهمترین عامل پویایی، توسعه و حفظ سیستم را به بوروکراسی «نوچه گزین»، «ارادت سالار» و «سفله پرور» تبدیل کرده ایم که خروجی طبیعی آن نمی تواند جز طبری و قاسمی و منصوری و امثالهم باشد.

حاجی بابا در سال ۱۳۴۲ کارخانه ریخته‌گری «پارس متال» و سپس در سال ۱۳۵۰کارخانه «شوفاژکار» را تاسیس کرد اما خش زیادی از فعالیت‌های کارآفرینی حاجی بابا در سال‌های بعد از انقلاب رقم ‌خورد که به عنوان مثال می‌توان به تاسیس کارخانه‌های رزیتان (۱۳۶۰)، فروسیلیس ایران (۱۳۶۱) و احیای فروآلیاژ ازنا (۱۳۸۱) و توسعه شوفاژکار (۱۳۸۹) و نیز تاسیس انجمن مدیران صنایع ایران اشاره کرد.

در هر صورت فریدون مهدوی، وزیر بازرگانی دولت هویدا به عنوان یکی از آگاهان به علم اقتصاد، نه توانست تورم ناشی از سیاست های نفتی ملوکانه را مهار کند و نه حتی توانست مفهوم درست Future Market را برای شاه و دیگران توضیح دهد. او که تقریبا انسان ثروتمند و بی نیاز از مال و منال بود، به سوء استفاده از قدرت و فساد مالی متهم وکنار گذاشته شد و تنظیم بازار مجددا به سلاطین شکر سپرده شد. مدت ها طول کشید تا دادگاه بفهمد چه اتفاقی افتاده و حکم به تبرئه آنها صادر کند

مهدی سمیعی علاوه بر اینکه یکی از تکنوکرات های برجسته و نخبگان بانکی خاورمیانه بود، به سینما و هنر ایران دلبستگی تام داشت. او برای تشویق نقاشان ایرانی، همیشه به میهمانان خارجی و بانکداران جهان آثار هنرمندان کشور را به عنوان هدیه گرانقیمت عرضه میکرد و موزه بانک را با آثار هنرمندان ایران آراست.

از نکته های جالب تاریخی اینکه سران حکومت قاجار حاضر به پذیرش این  بی لیاقتی و شکست خود نمی شدند و در دوره فتحعلی شاه، هر ساله در سالروز شروع این جنگ ها، جشن پیروزی برکفار برگزار می شد و هیچ کس جرات اعتراض نداشت.