مطالب مرتبط با نویسنده
️ ایژ آبی ترمز کرد، بچه ها ! دهلی ها آمدند…
سورنا نوازان در سالهای نخست بعد از پیروزی انقلاب، به دلایلی نامعلوم، دهلی ها، به خاطر حرفه آبا و اجدادیشان مورد ماخذه و تحقیر گرفتند. عروسی ها هم به دلیل شروع جنگ و مصائب روحی و معیشتی مردم، از شور و شوق افتاد و فضایی برای بازگشت دو باره آنان فراهم نشد و به این ترتیب هنر سورنا نوازی در منطقه باخرز و جام و تایباد رو به انزوا نهاد و هیچ وقت هم با جایگاه پیشین برنگشت!
آن مسجد کاهگلی با درهای سبز و سقف چوبی، به تمام معنا «خانه خدا» بود
راستش را بخواهید محرم آن زمانها نه تنها ایدئولویک نبود، بلکه خیلی رنگ بوی مذهب و شریعت هم نداشت. نوعی آئین و مناسک سوگواری جمعی بود که به آدمها آموزش همدلی و همکاری می داد. بسیاری از آشنایی های دختران و پسران جوان هم در همین اجتماعات اتفاق می افتاد و معمولا بعد از محرم و صفر به ازدواج و عروسی ختم می شد
کلیپی زیبا و خاطره انگیز از تبلیغ کفش ملی در دهه ۵۰ شمسی: کارخانه کفش ملی به عنوان بزرگترین واحد تولید کننده کفش در خاورمیانه، در اوایل دهه ۱۳۳۰ توسط محمد رحیم ایروانی، در زمین کوچکی با ۳۵ کارگر در منطقه مهرآباد تهران احداث شد و سپس به جاده کرج منتقل شد و به سرعت توسعه یافت و ۵۰ کارخانه تولید کفش را زیر پوشش گرفت. تنوع تولید کفش های تولیدی کارخانه کفش ملی به ۵۰ نوع رسید و تعداد کارگران آن، به ۱۲ هزار نفر افزایش یافت و ۴۰۰ فروشگاه زنجیره فروش کفش ملی در سرتاسر کشور دایر شد. این کارخانه در سال ۵۸ مصادره شد و در اختیار سازمان صنایع ملی و سپس سازمان بازنشستگی قرار گرفت و ورشکسته و تعطیل شد. ساختمان مهرآباد خراب شد و پارک صنعتی کفش ملی در جاده کرج، تبدیل به انبار شرکت سایپا شد. هم اکنون تعدادی از کارگاههای کوچک با استفاده از برند کفش ملی، محصولاتی را وارد بازار می کنند که یقینا با آنچه ایروانی در سر داشت، بسیار متفاوت است.
کلیپی زیبا و خاطره انگیز از تبلیغ کفش ملی در دهه ۵۰ شمسی: کارخانه کفش ملی به عنوان بزرگترین واحد تولید کننده کفش در خاورمیانه، در اوایل دهه ۱۳۳۰ توسط…
معرفی ظرفیت ها و محصولات شرکت سهامی ذوب آهن اصفهان
ذوب آهن اصفهان را فقط یک کارخانه نبینیم که سرمایه گذار و سهام دار دارد، فولاد تولید می کند، کارگر و بدهکار و طلبکار و مصرف کننده و راضی و ناراضی دارد؛ همه اینها را دارد اما محدود به مناسبات تولیدی نیست. احداث ذوب آهن یک اتفاق بزرگ در یک بزنگاه تاریخی بود که مسیر توسعه صنعتی ایران را هموار تر کرد. ما بدون ذوب آهن، شاید این هم نبودیم. اما ذوب آهن اصفهان چگونه به اینجا رسید؟