روزی پر از آه و اشک

صبح اول وقت قرار بود وزیر صنعت، معدن و تجارت، زنگ مدرسه دخترانه ای را در میدان محمدیه جنوب تهران به صدا در آورد. یک ساعتی را به روی خودمان نیاوردیم تا شادی های کودکانه آنها در روز اول مدسه، آغشته به تلخی های این مصیبت نشود و بعد از آن، بلافاصله به سمت فرودگان برای اعزام به محل حادثه به راه افتادیم.

تیمی از مدیران، کارشناسان و متخصصان حوزه معدن، وزیر را همراهی می کردند. حدود ظهر به فرودگاه طبس رسیدیم. طبس زیبا در گرمای ۴۰ درجه کویری تب کرده و از تک و تاب افتاده بود.

از همان فرودگاه،  با دو فروند هلیکوپتر به سمت محل حادثه به راه افتادیم. معدن حادثه دیده از بزرگترین معادن ذغال سنگ بخش خصوصی کشور است که 30 سال قدمت و 1700 نیرو دارد. کلا طبس به عسلویه ذغال سنگ ایران مشهور است و گفته می شود که ۶۰۰ میلیارد دلار ذخایر معدنی دارد.

محوطه محل حادثه پر بود از آمبولانس ها، دستگاههای امدادی، مقامات محلی، خبرنگاران و کارگرانی که با بیم و امید منتظر خروج همکارانشان از عمق 300 متری تونل بودند و از شدت تاثر، روی زمین و زیرآفتاب داغ نشسته بودند.

از 250 کارگری که در هنگام حادثه مشغول کار بودند، 200 نفر موفق به خروج و حدود 50 نفر گیر افتاده بودند. یک فاجعه تمام عیار بود. شدت انتشار و آلودگی گاز متان به حدی بود که عملیات امداد و نجات به سختی انجام می شد  و امدادگران در حال رقیق کردن گاز برای ورود به کارگاه اصلی انفجار بودند.

صحنه غم انگیزی بود. به فاصله هر ساعت، ناگهان اعلام می شد که یک نفر از زیر آوار خارج شده اما شوربختانه جان باخته است و به این ترتیب، امیدی دیگر، خاکستر می شد.

چون حادثه در عمق زمین اتفاق افتاده بود، در فضای بیرون، صحنه ای از تخریب، قابل مشاهده نبود اما بغض و سکوتی سنگین حاکم بود.

بعد از بازدید خروجی تونل ها و اطمینان از تلاش مضاعف امدادگران، به دستور آقای اتابک وزیر صمت، در ساختمان اداری محل معدن، حادثه دیده جلسه اضطراری برگزار شد تا مدیران معدن، نمایندگان کارگران و متخصصان همراه تیم اعزامی، ابعاد حادثه را بررسی کنند.

استاندار، نماینده شهر، دادستان و دیگران مدیران ارشد استانی هم حضور داشتند.

گزارش اولیه همه طرفین، شنیده شد. هر چند فضا به لحاظ روحی و روانی آماده شنیدن دیدگاههای کارشناسی و فنی نبود اما کارشناسان حاضر هم سعی کردند به زبان ساده تری، علل احتمالی وقوع حادثه را توضیح دهند.

آقای اتابک در پایان جلسه، کمیته ای تخصصی را مامور رسیدگی فوری به ابعاد فنی حادثه کرد و از کمیته دیگری خواست تا به فرایند امداد رسانی، کمک به حادثه دیدگان و نیز کمک به خانواده جان باختگان نظارت کنند.

حل و فصل مسائل کارگرانی که در محل کار دچار حادثه می شود  با کارفرمایان بخش خصوصی، اغلب زمانبر و مشکل آفرین است. به همین دلیل وزیر صمت از نمایندگان وزارت کار تقاضاکرد تا به مسائل حقوقی شامل  بازنشستگی، بیمه و دیه قانونی کارگران متوفی، هر چه سریعتر رسیدگی شود.  التهاب رسانه ای ناشی از چنین حوادثی بعد از مدتی فروکش می کند اما امور حقوقی آنها اگر الان حل نشود، ممکن است سالها طول بکشد.

بعد از ظهر برگشتیم به شهر طبس تا در ستاد بحران شهرستان با حضور وزیر کشور، وزیر کار، وزیر صمت و تعدادی از نمایندگان مجلس شرکت کنیم. جلسه طول کشید و قرار شد شب بمانیم تا فردا هم بر عملیات امداد و نجات، نظارت بیشتری صورت گیرد. من حدود ساعت یک بامداد خوابم برد تا شاید کمی از فشار روحی و عصبی این روز تلخ رهایی یابم. می دانم که بعد از این، خانواده جان باختگان، پلک روی هم نخواهند گذاشت.

خدایا کمکشان کن