شهر آماده هزاره شیخ ؛ در استقبال ازهمایش 22 تیرماه 1401

جنب و جوشی در میان مردم و بویژه نخبگان شهر تربت جام برای برگزاری همایش هزاره شیخ احمد جامی به راه افتاده است که بسیار ستودنی است. ستودنی تر اما همین مشارکت دادن و همراه کردن طیف بزرگی از مردم در این رویداد بزرگ و تاریخی است.

حق شیخ احمد است که بزرگ داشته شود آنهم در دوره ای که بیش از هر زمان دیگری، به پیام انسانی و اخلاقی او نیاز داریم. در کشاکش دَهر و دین و در میانه شمشیرهای آخته و دلهای سرد،  شاید  شاید سخن گرم و صوفیانه و  بی خشم و خروش ژنده پیل  بتواند قدری التیام بخش روح آزده ما باشد.

این عارف و شاعر نامی، قریب به هزار سال است که در گوشه ای از دیار جام آرام گرفته و شکوه و آرامشی وصف ناپذیر به این قطعه از زمین خدا بخشیده است. عاشقان و مریدانی دارد گمنام و بی شمار و بی نیاز از غوغا و  شعار.

در این قرون و اعصاری که گذشت ، شاهان جنگجوی زیادی آمده اند و رفته اند و بعضا مقبره این انسان بی آزار هم از آزار و گزند آنها در امان نمانده است، اما شیخ همچنان در این پهنه کهن و تاریخی، خفته و همه را به صلح و صفا دعوت می کند.

در منطقه جام و باخرز، خانواده های زیادی هستند که شجره نامه خود را به شیخ می رسانند و از او افتخار و اعتبار می گیرند، ایرادی هم ندارد،  چه افتخاری بالاتر از انتساب به این سرمایه تمام ناشدنی. شکی هم نیست که اگر کسانی نسل در نسل  برای هزار سال در جوار مرقد شیخ احمد زندگی کرده اند، حتما باید نسبت و گرایش و کششی به او داشته باشند؛ اگر نواده او نباشند، قطعا دلداده اویند

اما فرزندان و نوادگان واقعی شیخ احمد همان میراث داران فکری و اخلاقی او هستند که سبک و سلوک انسانی و آزادگی شیخ را در زندگی خود ساری و  جاری کرده اند. کسانی که در طول این تاریخ مطول، توانسته اند در هنگامه بلا و طوفان و سختی و مصیبت، دستهایی را بگیرند، اشک هایی را پاک کنند و دل هایی را آرام کنند. هر کس بذر محبتی می کارد، فرزند خَلف شیخ است.

اطمینان دارم که برگزار کنندگان مراسم هزاره شیخ، همه تدابیر لازم را اندیشیده اند، تا این رویداد در خورِ شیخ ما برگزار شود. قطعا محققین و پژوهشگران در روز 22 خرداد 1401 گوشه دیگری از زندگی و آثار موثر ژنده پیل را برای ما تشریح خواهند کرد و بر معرفت ما نسبت به او خواهند افزود.

 این انتظار هست که هزاره شیخ فقط در حد یک همایش و چند سخنرانی و ارائه مقاله نباشد و از این فرصت توجه برانگیز، برای معرفی اقلیم و فرهنگ جام و باخرز و تایباد بویژه ظرفیت های تاریخی، جاذبه های گردشگری، میراث عرفانی و ادبی، هنر و صنایع دستی و حتی ظرفیت های اقتصادی و سرمایه گذاری نیز استفاده شود.

برخی اقدامات نمادین مثل هم نوازی یک هزار دوتار نواز با یکدیگر در محوطه آرامگاه شیخ احمد، می تواند یک پدیده ناب و بی نظیر فرهنگی  خلق کند و بازتاب جهانی  نیز پیدا کند.

در هرصورت،  بگذارید همه بدانند که نام ژنده پیل در دامن کدام فرهنگ و دل کدام مردم، برای هزار سال زنده مانده و عزیز داشته شده است.

از آن به دیر مغانم عزیز می دارند

 که آتشی که نمیرد همیشه در دل ماست