علی ترخانی؛ مصادره کننده ای که اموالش مصادره شد!

خانواده حاجی ترخانی، از تجار ثروتمند و سرشناس دوره محمد رضا شاه  پهلوی بودند که سالها در نقش تامین کننده مالی و مخفی کننده انقلابیون مخالف حکومت انجام وظیفه می کردند. 

علی ترخانی برادر دوم و میانی  این خانواده  عامل توزیع قند و شکر بود که بعد از پیروزی انقلاب، از پذیرش مناصب سیاسی امتناع نکرد. او با شروع نظام جدید و با حکم آیت الله خمینی به عنوان یکی از اعضا و سپس مسئول اتاق بازرگانی تهران انتخاب شد.

منصب دیگر علی ترخانی که بلای جانش شد، مسئولیت مصادره اموال هژبر یزدانی، سرمایه دار معروف دوره پهلوی بود. امام خمینی طی حکمی نوشت: «جناب آقای حاج علی طرخانی – ایده ا… تعالی، جنابعالی به اتفاق آقایان حاج اسدا… عسگر اولادی و حاج حبیب‌الله شفیق مأموریت دارید که آنچه از دارایی و مستغلات و زمین‌های کشاورزی و تأسیسات دامداری به نام هژبر یزدانی است، همه را در اختیار گرفته و حفاظت کنید و آنچه را ممکن است فروخته و به صورت نقد درآورید و به حسابی بنام سه نفری واریزکرده تا بعداً در مورد آن تصمیم اتخاذ شود».

علی ترخانی که خود نیز عاری از مال و مکنت نبود،  نسبت به صحت مصادره اموال هژبر یزدانی و قانون مصادره ها ( مصوب تیرماه 1358) تردید کرد. این اقدام او با واکنش تند انقلابیون مواجه شد و نام او را هم در فهرست 52 نفره سرمایه داران طاغوتی ثبت کردند و به این ترتیب، اموال و سهام این تاجر اسپانسر نیروهای ضد سرمایه داری بویژه سهام او در کارخانه شهد خوی هم، ملی اعلام شد.

مصادره اموال ترخانی که با رهبری انقلاب و نیز برخی سران انقلاب نظری بهشتی، مطهری و هاشمی رفسنجانی دوستی داشت، لَختی تعجب برانگیخت. اما تابستان همان سال ماهنامه «جاما» متعلق به کاظم سامی وزیر بهداشت دولت موقت مقاله ای تند و تیز علیه فعالیت‌های سرمایه دارانه علی ترخانی منتشر کرد که ثابت کند، در مصادره اموال علی ترخانی هیچ اشتباهی رخ نداده است.  علی ترخانی با آه  و افسوس  در سال 1372 از دنیا رفت.