غروب زودهنگام یک ستاره از آسمان فرهنگ تایباد

در کمال ناباوری و بدون آنچه گمان می رفت، دوست فرهیخته و  فرزانه ما، جناب آقای دکتر عبدالله عرب یوسف آبادی، در اوج آرامش و سکوت و پیش چشم دیگران، چشم از جهان فروبست و رفت.

مرحوم عرب از معلمان و دبیران و فرهنگیان شهر تایباد و دکترای زبان و ادبیات فارسی بود که بخش عمده ای از عمرش پر برکتش را مصروف کمک به اعتلای فرهنگ و نگرش عمومی مردم این شهر و روستا ها و توابع آن کرد.

در روزگاری که اغلب تحصیلکردگان و مدرک داران، درتنگنای معیشت روزانه، درگیر حل و فصل مسائل زندگی فردی و خصوصی خودشان هستند و هر کس کلاه خودش را محکم گرفته است، عبدالله عرب می خواست به داد دیگران هم برسد و به سهم خودش رنجی از همشهریانش کم کند.

فعالیت های فرهنگی و ادبی او در سالهای اخیر، بویژه راه اندازی انجمن کتابخوانی «یاوران فرهنگ تایباد» و  جلسات نقدادبی و مثنوی خوانی( که جملگی به مدد جمعی دیگر از شیفتگان خدمات فرهنگی شهر تایباد) پاگرفت، ثابت کرد که حتی در  زمانه بی رغبتی و فرهنگ ستیزی و فرهنگ گریزی هم می توان گامهای هرچند کوچک اما در مسیر درست، برداشت؛ اگرچه، کارهای او و دوستان و همراهانش خیلی هم کوچک و پیش پا افتاده،  نبودند.

 فراهم آوری چند هزار جلد کتاب، تجهیز کتاب خانه های شهر تایباد و تاسیس چندین کتابخانه روستایی از محل جمع آوری کمک های مردمی و حتی بردن کتاب به درون آرایشگاهها و از مهمتر تهیه و توزیع کتاب های گزاف قیمت کمک آموزشی و توزیع آن در میان دانش آموزان کم بضاعت و چندین کار مشابه دیگر، گوشه ای از خدمات این انسان روشن اندیش و خداجوی و انسان دوست و دیگر همراهان اوست که تا مدت ها در حافظه ها خواهد ماند.

دکتر عبدالله عرب خیلی زود از میان ما رفت، اما میراث ارزشمند او در کوشش برای گسترش دانایی و آگاهی بدون ادعا و غوغا، مسیری ارزشمند و راه درازی را پیش روی ما گشوده است، که چاره ای جز صبوری و پیمودن نیست ؛ واکنش مرگ دکتر عبدالله در میان دوستان و همشهریانش ثابت کرد که نام نیکو، جاودانه ترین بازمانده ما در این جهان خاکی است.

وحید کریمدادی شاعر تایبادی هم چه خوب سرود که :

زمانه سنگ ، دلت شیشه…عبدالله

همیشه پیشه ات اندیشه …عبدالله

چه زود پرکشیدی چه زود ، رفیق

همیشه عجول بودی همیشه …عبدالله !

این مصیبت را  به خانواده، همسر، فرزندان و  بستگان مرحوم عرب و بویژه فرهنگ دوستان شهر تایباد تسلیت می گویم و از خداوند منان برای او طلب مغفرت و برای بازماندگان آروزی شکیبایی می کنم