ناصر بهرامی؛ تاریخ  زنده شهر تایباد

اگر عمر را بر اساس کیفیت زندگی و درک پیرامون به حساب آوریم، باید گفت که او به اندازه چند قرن عمر کرده است و یا لااقل به اندازه چند قرن از تاریخ تحولات سیاسی و  اجتماعی شهر تایباد را در حافظه دارد.

ناصر بهرامی را بدون هیچ اغراقی باید تاریخ زنده و متحرک شهر تایباد نامید. بعید می دانم کسی به اندازه و با دقت او به جزئیات مسائل تاریخ محلی نظر کرده باشد. در نقل  تحولات 50 سال گذشته، هیچ چیزی را از قلم نمی اندازد. تحصیل کرده و اهل مطالعه هم هست.

او را شاید بشود نخستین تحصیل کرده رشته علوم سیاسی در کل منطقه تایباد و باخرز نامید. از سال 1352 تا 1355 در دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران درس خوانده است. عجیب است که جذب گروههای چپ نشده است. احتمالا به دلیل پایگاه اجتماعی اش که از خانواده زمیندار و اصطلاحا خان زاده است.

ناصرخان که در میان هم ولایتی ها به «خان سلطان» مشهور است، یکی از 9 فرزند نور محمد سلطان از بزرگان ایل هزاره است. «سلطان» البته یکی از القاب اشرافی و نظامی در دوره صفویه و قاجاریه بود و به فرمانده 5 هزار قشون گفته می شد. اما لقب «خان سلطان» به ناصر بهرامی، احتمالا به دلیل اصل و نسب خانوادگی و میزبانی و سفره داری، از سوی دوستانش به او اعطا شده است.

گذشته از این القاب، ناصر بهرامی انسان واقعا خوش مشرب و خوش سخن و درویش مسلک و با معرفتی است. بعید می دانم که کسی از مصاحبت با او، احساس خستگی کند. در عالم سیاست البته به درجه ای از تئوری توطئه باور دارد که این مسئله، در ذهنیت غالب مردم ایران هم وجود دارد.

دامنه دوستی های ناصر بهرامی بسیار گسترده است و تا آن طرف مرز افغانستان را شامل می شود. او هنوز مجرد است و به قول امروزی ها « کنترل تلویزیون در دست خودش است!».  همین موضوع هم احتمالا در حفظ و بسط محافل گرم و صمیمانه او بی تاثیر نبوده است.

ناصرخان در دشت های تایباد کشاورزی و دامداری می کند اما از روشنفکران زمانه خودش است. شک ندارم که ما قدر و منزلت ناصر بهرامی را هم دیر متوجه خواهیم شد.

عمرت دراز ناصرخان؛ تولدت هم مبارک