وداع با مرد مدارا و مردم دار: به مناسبت درگذشت حاج غلامرضا بهادر

او از خداوند عمری دراز گرفت و مصائب و داغ عزیزان زیادی را هم به چشم دید. از هم نسلان او تقریبا کسی زنده نمانده است. همه برادران کوچکتر او و تعدادی از فرزندان او از دنیا رفته اند. با این حال، تا آخرین روزهای عمر از حافظه و هوشیاری فوق العاده ای برخوردار بود و همه اسامی و رویدادها را با جزئیات به یاد می آورد. آخرین تماس تلفنی ما مربوط به سال قبل است که درگذشت پسرش غلام فاروق را تسلیت گفتم. مرا با اسم کوچک می شناخت و پشت تلفن از عموهایم و پدرم و برادران و فرزندانش یاد کرد و کلی گریست.  

نیمی از عمر حاجی بهادر در حکومت پهلوی و نیم دیگر آن در جمهوری اسلامی گذشت اما  هم در قبل و هم در بعد از انقلاب، از اعتبار اجتماعی و نفوذکلامی خلل ناپذیر برخوردار بود. به معنی واقعی کلمه مردم دار بود و البته به دلیل سواد خواندن و نوشتن و ارتباطات با معتمدان و بویژه دستگاهها و مقامات دولتی، از نخبگان و سرزنده های محلی باخرز نیز به حساب می آمد. به اصطلاح امروزی ها، مرد دیپلماسی بود و استعدای شگرف در حل و فصل اختلافات و مرافعات مردم داشت. من فکر می کنم اگر او فرصت تحصیل پیدا می کرد و در محیط بزرگتری می زیست، می توانست به یک شخصیت ملی تبدیل شود.

آشنای من با او و خانواده اش به سال وقوع انقلاب اسلامی در 1357 بر می گردد. یکی از عموهای من در کوه سفید باخرز زندگی می کرد و خانواده ما هم آن سال به کوه سفید رفتیم و یک سالی را با پسر و دختر او در یک کلاس گذراندیم. آن پسرش در همان سالهای نوجوانی در گذشت. آن مدرسه هنوز هست اما از آن همه هیاهوی سالهای کودکی، یقینا خبری نیست.

در همان زمستان 57 مختصر کدورت و سردی میان خانواده عمومی ما با حاجی بهادر روی داد که با پیروزی سریع انقلاب، سریعا تبدیل به دوستی عمیق فامیلی شد. میان دو خانواده، ازدواج هایی شکل گرفت و تبدیل به یک خانواده متحد و منسجم شدیم. برادران حاجی غلامرضا مثل غلام نبی و غلام یحیی و دیگران، بر خلاف خود او، اصلا اهل سیاست و کیاست و  این حرفها نبودند اما سرشار از مهربانی بودند. مرحوم غلام یحیی که در همسایگی ما زندگی می کرد، از همه صمیمی تر و با صفا تر بود.

به این ترتیب، با درگذشت حاجی غلامرضای بهادر، پرونده زندگی این مرد بزرگ بسته شد و نسل اول بهادرها، به پایان خط رسیدند. روانشان شاد و امید که رشد و بالندگی در میان فرزندان و نوادگان آنها استمرار یابد.