پاسخ اتحادیه بین المللی فولاد به پرسش های زیست محیطی

در سالهای اخیر بارها در مورد آلاینده بودن صنعت فولاد سازی در دنیا صحبت شده است و حتی در برخی از کشورهای دنیا مانند چین از تعطیلی صنعت فولادسازی به عنوان راهی برای کنترل آلودگی هوا صحبت شده است.به همین دلیل زمانی که در مورد آلودگی هوا و کم آبی در یک کشور صحبت می شود در اولین گام در مورد ضرورت تعطیلی واحدهای فولادسازی صحبت می شودو ارزش اقتصادی این صنعت برای کشور مورد تردید قرار می گیرد.

 اما  مشکل در جای دیگری نهفته است. بررسی های انجام شده توسط اتحادیه جهانی فولاد نشان می دهد اگر از تکنولوژی های مدرن در صنعت فولاد سازی استفاده شود و واحدهای تولیدی با کارایی پایین مدرنیزه بشود، نه تنها صنعت فولاد سازی  آلودگی زیست محیطی ایجاد نمی کند بلکه به دلیل ایجاد یک ماده اولیه صنعتی بسیار ارزشمند برای اقتصاد ارزش افزوده بالایی هم ایجاد می کند و می تواند زمینه توسعه اقتصادی و افزایش فرصتهای شغلی را فراهم کند.

اتحادیه بین المللی آهن و فولاد  در گزارشی با عنوان صنعت فولادسازی حامی بزرگ محیط زیست نوشت: فولاد قابل بازیافت ترین ماده در جهان است. فولاد و فراورده های فولادی ۱۰۰ درصد قابل بازیافت هستند و به دلیل ارتقای تکنولوژی تولید فولاد بهره وری فرایند تولید افزایش یافته است.در این بخش به اصلی ترین مسایلی که منتقدان صنعت فولاد سازی به آن اشاره می کنند و به این دلایل خواستار محدود شدن روند توسعه صنعت فولاد سازی در کشورهای صنعتی می شوند توجه می کنیم و پاسخ این انتقادات را می دهیم.

اول: مصرف آب در صنعت فولاد سازی زیاد است و این صنعت در دنیای امروز که محدودیت منابع آب وجود دارد می تواند بسیار خطر آفرین باشد

در پاسخ به این انتقاد اتحادیه جهانی فولاد نوشت:۹۰ درصد آبی که در فرایند تولید فولاد استفاده می شود دوباره پاکسازی می شود و بعد از سرد شدن به منبع اصلی باز می گردد. بخش اعظم آبی که در این فرایند از بین می رود از طریق تبخیر شدن به جو باز می گردد. از طرف دیگر آبی که بعد از استفاده در صنعت فولادسازی به رودخانه ها باز می گردد اغلب تمیز تر از آبی است که وارد فرایند تولید فولاد شده است. این اطلاعات نشان می دهد که در صورتی که صنعت فولادسازی  توسعه یافته باشد و از آخرین تکنولوژی ها در این صنعت استفاده شده باشد آسیبی به منابع آبی وارد نمی کند و محدودیت منابع آب در یک منطقه نمی تواند مانعی در مسیر توسعه صنعت فولاد سازی محسوب شود.

دوم:صنعت فولاد یک صنعت انرژی بر است و به همین دلیل هزینه تولید فولاد بسیار زیاد است

در پاسخ به این انتقاد به پیشرفتهای انجام شده در زمینه تکنولوژی اشاره شده است که باعث شد تا بهره وری مصرف انرژی در این صنعت تنزل یابد. طی پنجاه سال گذشته مصرف انرژی برای تولید یک تن فولاد در دنیا ۶۰ درصد کاهش یافته است که این موفقیت بزرگی برای فعالان این صنعت محسوب می شود و با توجه به فعالیتهای اخیر انتظار می رود تا انتهای نیمه اول قرن ۲۱ میلادی مصرف انرژی در صنعت فولاد سازی ۱۵ درصد تنزل یابد.

یکی از مزیت های مهمی که برای صنعت فولادسازی عنوان می شود نرخ بالای بازیافت آن است.هر ساله ۶۵۰ میلیون تن فولاد در دنیا بازیافت شده است. از طرف دیگر محصولات صنعت فولاد در تکمیل زیر ساختهای تولید انرژی های پاک و احیا شدنی در دنیا استفاده می شود و بدون فولاد نمی توان شاهد توسعه منابع انرژی در دنیا بود.