درسی اخلاقی و انسانی از یک صنعتگر ثروتمند برای مدیران امروز کشور

 در بخشی از وصیت نامه جناب آقای سید محمود خیامی چنین می خوانیم: ” موصی یک ثلث از کل دارایی خود را از تاریخ زیر (دوم مهرماه 1345) لغایت سی سال کامل خورشیدی برای خود حبس نمود که حق مصرف آنرا عینا ندارد و فقط حق دارد از درآمد حاصله ثلث به نسبت یک پنجم خاندان آل عبا و یک پنجم خرج آموزش و تعلیم و توسعه مذهب شیعه اثنی عشری و سه پنجم باقیمانده از درآمد ثلث را برای تعلیم و آموزش علمی و عملی و فنی و رسیدگی به کلیه امورات کارگران و فرزندان آنان که بی بضاعت باشند بنماید.

پس از انقضای مدت ، کلیه ثلث را به منظور تشکیل موسسه فنی با کلیه وسایل لازمه قرار دهند و اقدام به تعلیم فنی کارگران بی بضاعت نمایند ، کلیه امورات و مندرجات این وصیت تا زمان حیات وصی (آقای سید احمد خیامی) با معظم له و پس از فوت مشارالیه با فرزند ذکور و ارشد حی موصی خواهد بود که این وصیت به او نامه به آنها تفویض می شود و موظفند که عین ثلث را همیشه جاودان و برقرار نمایند.

تخلف از مفاد از این وصیت نامه موجب خشم خداوند کریم و عقوبت آخرت خواهد بود….” هر چند پس از انقلاب ، جناب آقای خیامی ایران را ترک کردند و اسفند 98 فوت کردند اما چه خوبست فرهنگ و وصیت زیبای ادبی و اقتصادی بجای مانده ، قابل تامل و سرلوحه مدیران کنونی ایران خودرو و هر مدیر کلانی باشد.

محمود و احمد خیامی بنیانگذار ایران ناسیونال (ایران خودرو) بودند که این شرکت به همراه اموال آنان در سال 58 مصادره شد

مصطفی ترک همدانی