جای خرسندی است که فرزندان و خانواده مرحوم هاشمی، او را در هاله ای از تقدس نپیچیده اند و شرایطی را پدید آورده اند که امروز می شود در خانه او، این شخصیت بزرگ را ارزیابی و نقد کرد. حالا ما چه موافق یا منتقد عملکرد سیاسی و اقتصادی هاشمی باشیم، آنچه مسلم است او یکی از نخبگان خاورمیانه و جهان اسلام بود.

ترخانی ها هم به مانند دیگر تجار ایران  در نیمه راه متوجه شدند که روند مصادره ها ممکن است به مصادره سرمایه داران صنعتی محدود نشود و تا مصادره همه نوع سرمایه ها، حتی سرمایه های تجاری هم ادامه یابد. حدس ترخانی ها درست بود، عناصر تندرو و چپ اندیش که لباس انقلابی گری به تن کرده بودند در تدارک تهیه طرحی برای دولتی کردن تجارت خارجی بودند که معنی دیگرش، جلوگیری از ظهور تجار بزرگ در ایران بود

 اگر چه صفوی ها در چند نوبت به شکست ازبک ها مبادرت کرده بودند اما در طول حکومت صفویه همواره خطر هجوم مجدد آنها وجود داشت. به همین دلیل، شاه عباس دوم تعدادی از جنگ آوران را به همراه خانواده و به  فرماندهی  « دوستعلی خان زنگنه» برای همیشه به مرزهای شرقی کسیل داشت و  حکومت ماروچاق (در حدود هرات) را به آنها سپرد و (در سال 1055 ق) ولایت «خواف» و «باخرز»  را به عنوان تیول در اختیار آنها، قرار داد. دو سال بعد که دوستعلی خان به همراه سپاه شاه عباس، هرات را محاصره و تصرف کرد، بخشهای زیادی از خراسان به قلمرو حکومت او افزوده شد.

در همان گیر ودار سرمای دندان شکن و سرهای در گریبان، ناگهان کسی فریاد می زد: « نفت آمد، نفت…! » و به دنبال آن موجی از آدمهای گالن به دست، پیاده یا با الاغ، به سمت روستای قلعه نو به راه می افتاند. در قلعه نو علیای باخرز  یک شعبه توزیع نفت وجود داشت که متعلق به حاج سیدآصف سیدالحسینی بود. سید آصف با پدر من دوست بود، هر دو با هم به سربازی رفته بودند و در یک پادگان خدمت کرده بودند. به همین دلیل من او را از کودکی می شناختم.

کتاب «دیباچه ای بر نظریه انحطاط ایران» و دیگرآثار دکتر طباطبایی مثل خود او همیشه هواداران و منتقدان سرسخت داشته است. آنچه مسلم است در این کتاب او سیرتاریخ ایران و غرب را یکسان تلقی کرده و تجدد را معیاری برای ارزیابی سنت قرار داده است که این موضع ممکن است به فهم کامل مسائل ایران کمک نکند. تاکید مضاعف این کتاب بر بُعد اندیشه و فلسفه سیاسی، مانع از لحاظ کردن دیگر عوامل بویژه عامل جامعه شناختی و اقتصاد سیاسی در تحلیل عقب ماندگی ایران شده است. طباطبایی از جامعه شناسی که تاثیر نیروها و ساختارهای اجتماعی در تحول جوامع را توضیح می دهد نه تنها استفاده نمی کند، بلکه به زشتی یاد می کند.

اینکه آیا آمار افرادی که پرویز ثابتی از زندگی ساقط کرد بیشتر است، یا تعداد جان هایی که پروفسور پردیس ثابتی به جهانیان بخشید؟ فعلا قابل مقایسه و محاسبه دقیق نیست اما آنچه مسلم است، اینکه نه آن جنایات پدر، چیزی از ارزش کار این دختر بی گناه کم می کند و نه این خدمات و افتخارات علمی و انسانی دختر، چیزی به اعتبار آن پدر سنگدل می افزاید

از نکته های جالب تاریخی اینکه سران حکومت قاجار حاضر به پذیرش این  بی لیاقتی و شکست خود نمی شدند و در دوره فتحعلی شاه، هر ساله در سالروز شروع این جنگ ها، جشن پیروزی برکفار برگزار می شد و هیچ کس جرات اعتراض نداشت.