مديرمسئول
مطالب مرتبط با نویسنده
عباس بی آزار؛ داستان مرد ژولیده ای که به همه چیز دنیا خندید و رفت
عباس حدود بیست سالی است که از دنیا رفته ؛ خانه و زمین و زن و فرزندی هم از او باقی نماند. اما خاطره آن آدم ساده دل و خندرو و با محبت و بی کلک هنوز در اذهان مردم آبادی ما باقی است
صدایی بود بغض آلود که در گلوی ایرانیان گیر کرده بود
او به حق، فریادی بود در زمانه خاموش ما و اعتراضی بود در هنگامه سکوت ما. صدایی بود بغض آلود که گویی قرنها در گلوی ایرانیان گیر کرده بود. اگر او نمی خواند «فریاد…آیا فریاد…» شاید ما خفه می شدیم. دریغا که صدای ایران گرفت !
بنی صدرگفت« کل صنایع شما مونتاژ است»! گفتیم «ازصنایع بازدیدی داشته اید؟» گفت: «نیازی نمی بینم!»
سر و وضعی که آقای بنی صدر داشتند موجب حیرت همه ما شد
اولاً ایشان با پیژامه وارد مجلس شدند. دوم این که با صورتی که احتمالاً چند روز بود که موهای آن را نتراشیدهاند، ظاهر گردید.» علاوه بر این وضعیت آشفته ظاهری، عجیبتر رفتار بنیصدر بود. او بعد از سلام بلافاصله به آنها گفت که تمام صنایع ایران مونتاژی است و به حال مملکت مفید نیست!
شما غربزده ترید یا سید حسن تقی زاده ؟!
۵۰ سال بعد از مرگ سید حسن تقی زاده، هنوز در بر همان پاشنه می چرخد و مشکل ایرانیان با فرهنگ و تمدن غربی حل و فصل نشده است. نه آنقدر غربی شدیم که از علم، صنعت و تکنولوژی آنان در جهت رفاه مردم خود بهره ای ببریم و نه آنقدر ملی و بومی و اسلامی باقی ماندیم که پناهگاهی دینی، عاطفی و اخلاقی برای این مردم خسته و درمانده باشیم.
یادی از ابراهیم زارع و مدرسه راهنمایی نواب صفوی در قلعه نو باخرز
گیر کردن یک نوجوان دانش آموزی در برف و بوران و باران و حتی افتادن در سیلاب های فصلی باخرز، یک امر طبیعی بود، آقای زارع حتی نگران بود که در حدفاصل روستای گرازی تا قلعه نو، دانش آموزی را، گرگ بخورد. خاصه در آن سالها که گویی تمام برف های عالم در بالاولایت باخرز می بارید.
«ماه جان »؛ صدای خاموش زنان شرق خراسان
ساخت فیلم ماه جان هم مثل ساخت همه فیلم های مستند یا داستانی دیگر، محصول یک همفکری و همکاری جمعی است. فیلم نامه را خانم پریچهر سهیلی نوشته و کارگردانی آنرا آقای احمد منصوری قزالحصاری به عهده داشته است. آقایان رضا حامدیخواه و غلامرضا بهرامی هم از مشاورین این فیلم بوده اند و « شرکت سینمایی رویا فیلم تربت جام» تولید این اثر سینمایی را انجام داده است
«انقلابها برنامهریزی نمیشوند؛ بلکه حکومت ها با رفتار نادرست خود، به انقلاب ها شکل می دهند»
دیدگاههای پوپر در سالهای بعد از انقلاب اسلامی از سوی دو طیف فکری مورد انتقاد جدی قرار گرفت. نخست متفکرین شیعه که نفی اتوپیا و ترسیم جامعه ایدهآل از سوی پوپر را با نفی مهدویت و ظهور منجی عالم بشریت، یکسان تلقی میکردند و دوم هایدگریستهای ایرانی نظیر احمد فردید و رضاداوری اردکانی که تفکر پوپر را دفاعیهای جانبدارانه از سرمایهداری و لیبرال دموکراسی حاکم بر کشورهای غربی می دانستند.
ناسیونالیسم و صنعت : لزوم استفاده از حس «وطن خواهی» در تقویت «تولید ملی»
مردم باید با اعتماد و افتخار و نه لزوما قدرت خریدشان، باشبکه تولید ملی احساس همدلی و همراهی کنند. تولید ملی زمانی رونق می گیرد که یک شهروند ایرانی قدرت خرید کالای خارجی را داشته باشد اما بصورت داوطلبانه کالای ایرانی را خرید کند
کسی که حرف دلش را نگفت، من بودم…
اعتراف می کنم که من خودم هم هنوز به آن درجه از صداقت و صراحت که گفته ها و نوشته هایم به درد تاریخ اجتماعی بخورد، نرسیده ام. اما حقیقتا چندسالی است که در این فقره با خودم کلنجار می روم و درگیرم. دوست دارم هر سال ، تازه ترین ذهنیت ها و برداشت هایم را از زندگی بنویسم تا با گذاشتن این نوشته ها در کنار هم، بتوانم روند تدریجی تغییرات ذهنی و روحی خودم را ببینم و درک کنم. قطعا عبرت آموز است اما یقینا کار ساده ای نیست.
سونامی خانه نشینی در ایران ؛ با انبوه مدیران و متخصصان دولت قبل چه باید کرد ؟
به هوش باشید که فرهنگ سیاسی ایران به دلایل تاریخی و مذهبی از قابلیت اپوزیسیون سازی بالایی برخوردار است و اقداماتی از این دست می تواند به شکاف بیشتر دولت و جامعه و ظهور مسائل لاینحل منجر شود. نگارنده در دولت ماضی مسئولیتی نداشته و از دولت فعلی هم انتظار شخصی خاصی ندارم اما بدون پرده پوشی باید گفت که چاره کار همان منش و رفتاری است که طالبان در پیش گرفته است ؛ « مصالحه فراگیر » ! حتی اگر آنها در حق دشمنانشان، به آنچه می گویند عمل نکنند شما اما چاره ای جز پیمودن این مسیر با رقیبان سیاسی خود ندارید.
تاثیر سیاستگذاران، خریداران و کارگران در «کارنامه خصوصی سازی» ایران
شرکتکنندگان در میزگرد «کارنامه خصوصیسازی» با بیان این که در اجرای بند «جیم» سیاستهای اصل ۴۴، شتابزدگی اتفاق افتاد، تصریح کردند طی سالیان گذشته واگذاری کارخانههای دولتی بدون رفع کامل دغدغههای رهبری در این زمینه و نبود بسترهای لازم جهت تقویت بخش خصوصی به انجام رسید.
اگر داریوش آشوری نبود، نه گفتمانی داشتیم نه آرمانشهری!
از جمله واژگان ابداعی داریوش آشوری میتوان به «گفتمان»، «همه پرسی»،« آرمانشهر»، «رهیافت»، «درس گفتار»، «هرز نگاری» و غیره اشاره کرد.











