چه شد‌‌‌‌‌ که انقلاب 57 را که محصول مبارزه فکری و عملی چند‌‌‌‌‌ین ساله نخبگان و روشنفکران و روحانیان بود‌‌‌‌‌ را طغیان تود‌‌‌‌ه‌های فقیر و زحمتکشان علیه کاخ ها و ثروت‌های نامشروع طاغوتیان نام نهاد‌‌‌‌‌یم و از فلسفه اصلی آن یعنی بنای جامعه سیاسی قانونمد‌‌‌‌‌ار غفلت کرد‌‌‌‌‌یم؟

امیر تیمور طرحی را شامل یک تبصره { « دولت مکلف است عوض املاک ورثه مرحوم صولت هزاره را با رعایت مقررات و قوانین به آنها مسترد دارد» }تهیه می کند و با امضای تعدادی از نمایندگان شامل دکتر محمد مصدق{نماینده تهران}،حسن نبوی{ نماینده نیشابور}، رضا تجدد{ نماینده ساری}،رحیمیان{ نماینده قوچان}و سید داود طوسی{نماینده بجنورد} تقدیم هیات رئیسه می کند.

جان فوران، استاد فعلی دانشگاه کالیفرنیای آمریکا، از دوران جوانی بویژه از زمانی که دانشجوی رشته جامعه شناسی بود، به جامعه و تحولات ایران علاقه داشت. به همین دلیل، پایان‌نامه دوره کارشناسی ارشدش را با موضوع «وابستگی و تغییر اجتماعی در ایران؛ ۱۹۲۵–۱۵۰۱» و رساله دکتری اش را با موضوع «تغییر اجتماعی در ایران از ۱۵۰۰ تا انقلاب اسلامی» گذراند که کتاب «مقاومت شکننده» حاصل این دو پژوهش است

شاید اگر زمان نخست وزیری و مسئولیت پذیری او مصادف با فضای هیجانی و  طوفانی « الغاء کن» و « افشاکن» و « اعدام کن»  ماههای نخست بعد از پیروزی انقلاب نمی شد، عملکرد او در قبال صنعت و بخش خصوصی ایران، طوری دیگری رقم می خورد

یکی از نکات مهم کتاب«فرهنگ جغرافیایی ایران: خراسان»، توصیف دقیقی از اوضاع تایباد، کاریز و بویژه محل استقرار ایل هزاره یعنی روستای محسن آباد است که البته در این گزارش، این مناطق را تحت عنوان روستاهای باخرز نامیده است. در این گزارش ها، نه تنها شرایط اقلیمی، جمعیت و جغرافیا بلکه میزان اراضی زراعی و تعداد  گاوها و گوسفندان مردم هم بطور دقیق درج شده است. اطلاعاتی که همین الان هم تهیه آن به راحتی ممکن نیست!

در جنگ ها، فقط سربازی که می جنگد، کشته نمی شود. آمار کشته ها و زخمی های جنگ ها، هیچ وقت درست نبوده است. با هر رزمنده ای که به زمین می افتد و جان می دهد، جمعی کشته و مجروح می شوند.

چشمه اشک های مادری خشک می شود، قامت پدری خم می شود، برادری بغض می کند، خواهری پژمرده می شود، همسری تنها می ماند، دست دختری از دست گرم پدر رها می شود و پسری قهرمان زندگی اش را از دست می دهد.

خلاصه با جان باختن هر سرباز و رزمنده ای، یک جمع، روزی صدبار می میرند و زنده می شوند.هیچ کس، از هیچ جنگی سالم بیرون نمی آید؛ حتی آنهایی که زنده اند و درد می کشند و افسوس می خورند….