با اینکه برادران عمید حضور هیچ علاقه و فعالیت سیاسی و صنفی نداشتند، عضو اتاق بازرگانی هم نبودند و حتی با تجار مذهبی ( مثل طرخانی، عسکراولادی و رفیق دوست مراودات و وصلت هایی داشتند، اما شرکت بلا با تمام کارخانه ها و نمایندگی ها و فروشکاهها، در تیرماه 1358 در فهرست مصادره قرار گرفت و  در سال 1359 از ورود آنها به کارخانه هایی که با خون دل بنا کرده بودند، جلوگیری شد و به این ترتیب، غول بلا مثل دیگر کارخانه های دولتی شده با زیان و بدهی های گسترده مواجه و اغلب تعطیل شدند.

او شاید تنها معلم ریاضی بود که دعا کردیم همیشه بیاید و هیچ وقت نرود!

عبدالله مقدم در سالهای بعد از پیروزی انقلاب، مثل اغلب کارافرینان کشور مورد بی مهری قرار گرفت. نشریات چپ مارکسیستی او را ، زمیندار، سرمایه دار چپاولگر و غارتگر کشور می نامیدند. در 6 اردیبهشت سال 1360 نامه ای به اسم جمعی از جوانان مذهبی و انقلابی نظرآباد خطاب به دادگاه انقلاب کرج تهیه شد که خواهان بازداشت او به اتهام همکاری با حکومت پهلوی و حمایت از کودتای 28 مرداد 1332 بودند. استناد آنها ظاهرا به بازدیدی بود که محمد رضا شاه پهلوی از کارخانه مقدم انجام داده بود.

مسلما اتهامی که باعث اعدام دستمالچی شد می توانست شامل تمام رهبران جبهه ملی در آن زمان بشود اما به نظر می رسد این قرعه به نام او خورد تا بقیه متوجه شوند که قدرت در همه نظامهای سیاسی مستقر اقتضائات و اشتراکات خودش را دارد. همچنین، این درگیری ها ثابت کرد که انقلابیون جز سرنگونی نظام پهلوی هیچ چشم انداز مشخصی از حکومت آینده نداشتند و با نفرت تنها از یک حکومت، لزوما نمی توان حکومت آرمانی تری را مستقر کرد

یعقوب قرمزیان می گفت: خانه من فرزندان و عروس و دامادها و نوه ها بایستی فقط در جمع خانوادگی فارسی حرف بزنند و در خانه ما فقط غذای ایرانی پخت میشود و همه بایستی همان را بخورند و چند بار تاکید کرد ما ایرانی هستیم و وطن ما ایران است و در آخر ابراز علاقه کرد که آماده است در صدی از سرمایه خودرا به ایران بیاورد».یعقوب قرمزیان در سال 2000 در سن 98 سالگی در گذشت . عُمر  یعقوب قرمزیان از عمر دولت اسرائیل طولانی تر  بود!