مطالب مرتبط با نویسنده
«دریای حاجی آباد باخرز» و جاده ای که از میان خاطرات ما عبور می کند
در یک و دوکیلومتری شهر باخرز از مسیر تربت جام، روستای کوچک حاجی آباد قرار دارد که خیلی به چشم نمی آیدو
حاجی آباد روستای کم جمعیتی است که به دلیل مجاورت با شهر باخرز، تا حدودی تحت شعاع این شهر قرار گرفته و ویژگی های فرهنگی و اقلیمی آن ناشناخته مانده است؛ اما مردم به شدت با صفا و صمیمی و بی دوز و کلکی دارد. با تعداد زیادی از آنها( مثل خانواده های شعبان و واحدی و غلامی و سالاری و ابراهیمی و مظلوم و جان میهن و غیره …) فامیل هستم و از قدیم ارتباطاتی داشتم و الان هم کماکان دارم.
غروب زودهنگام یک ستاره از آسمان فرهنگ تایباد
در روزگاری که اغلب تحصیلکردگان و مدرک داران، درتنگنای معیشت روزانه، درگیر حل و فصل مسائل زندگی فردی و خصوصی خودشان هستند و هر کس کلاه خودش را محکم گرفته است، عبدالله عرب می خواست به داد دیگران هم برسد و به سهم خودش رنجی از همشهریانش کم کند.
«تی تال- tital» کنید تا « تیت و پر نشوید»!
به گمان من، نیاز امروز ما تی تال کردن و تی تال شدن است. ما هم در مواقع مختلفی از زندگی که دچار ظلم و عصبانیت و عصیانی شدیم، دوست داشتیم کسی پا پیش بگذارد و به قول تهرانی ها « از دل ما درآورد» و به قول باخرزی ها « ما را تی تال کند» ولی افسوس که کسی نیامد و کوتاه هم نیامد و ما را در اوج عصبانیت و اندوه به کمینگاه انتقام راند
علل سقوط صنعت و بورژوازی صنعتی در دهه 60
این مقاله از چشماندازی نونهادگرایانه، زمینهها و دلایل افول بخش صنعت در اقتصاد کشور و تضعیف موقعیت صاحبان صنایع نوپای ایران در دهه نخست استقرار جمهوری اسلامی را تحلیل کرده است. برای این منظور، دودسته عوامل « نهادی-ایدئولوژیک» و «شرایط پیشا نهادی» در بستر فرایندی تاریخی، تحلیلشده است تا بتوان سازوکار نهادی-تاریخی منجر به تضعیف بورژوازی صنعتی و سقوط جایگاه صنعت و توسعه سرمایهداری صنعتی در اقتصاد سیاسی ایران را تحلیل کرد. روش مقاله حاضر از نوع تحلیل تاریخیِ کیفی است که در انجام آن از دادههای اسنادی مستخرج از گزارشهای اقتصادی و آماری رسمی، خاطرات، آثار مکتوب و بهویژه گفتگو با نخبگان (سیاستگذران دولتی و صاحبان صنایع فعال در بازه زمانی پژوهش) و نیز تحلیلهای تاریخی و اقتصادی و سیاسی دیگر محققان و صاحبنظران، بهره برده است. یافته های این مقاله، نشان میدهد که در بزنگاه شکلگیری نهادهای حکومتی و اقتصادی پسا انقلابی در ایران، روابط متقابل و مجموعهای از عوامل نهادی و پیشا نهادی در بستری از تحول تاریخی، موجب صورتبندی فرایندی وابسته به مسیر، در نهادهای تصمیمگیرنده و ذهنیت تصمیم گیران درباره مناسبات و سیاستهای اقتصادی کشور شد که رویکردی مخالف با رشد سرمایهداری صنعتی داشت. این رویکرد، در دهههای بعد هم یکی از عوامل مهم بازدارنده رشد و توسعه صنعتی در کشور بوده است.
آسیب شناسی رویکرد نهادی دولت به توسعه صنعتی در دهه 60 جمهوری اسلامی
این مقاله توضیح می دهد که چرا و چگونه موقعیت صنعت و صاحبان صنایع در یک دهه اول انقلاب اسلامی سقوط کرد