فوکو چون شکل گیری انقلاب اسلامی را پدیده ای خارج از مدرنیته می دانست، سخت به آن امیدوار بود. به همین دلیل، از ۲۵ شهریور تا ۲ مهر ۱۳۵۷ و از ۱۸ تا ۲۴ آبان ۱۳۵۷ دو بار به ایران سفر کرد و در این سفرها، در تهران و قم و آبادان، با برخی از رهبران ملی و دینی و گروه‌های مختلفی که در انقلاب دست داشتند، ملاقات کرد. برداشت مثبت او از رویدادهای انقلابی در ایران، در رسانه های غربی منتشر می شد و فضای نسبتا مثبتی در باره انقلاب ایران نزد روشنفکران مستقل غربی پدید آورده بود

ایرانی ها در ساقط کردن حکومت ها با هم متحدند اما در ایجاد نظام جدید دچار تفرقه می شوند

۵4 سال بعد از مرگ سید حسن تقی زاده، هنوز در بر همان پاشنه می چرخد و مشکل ایرانیان با فرهنگ و تمدن غربی حل و فصل نشده است. نه آنقدر غربی شدیم که از علم، صنعت و تکنولوژی آنان در جهت رفاه مردم خود بهره ای ببریم و نه آنقدر ملی و بومی و اسلامی باقی ماندیم که پناهگاهی دینی، عاطفی و اخلاقی برای این مردم خسته و درمانده باشیم.

معلوم نیست دقیقا از کجا و از چه زمانی،  معیار اندازه گیری ارزش پدرها تغییر کرد. وزن و اعتبار پدر شد پول و ماشین و مستغلات و ویلای شمال. پدری نمونه شد که از روی شانه های دیگران بالارفته و از مرزهای انسانی و اخلاقی عبور کرده بود! بقیه شدند پدرهای بی عرضه و دست و پا چلفتی و بی پول. پدرهای شکست خورده !  

روابط ایران و پاکستان از هنگام استقلال این کشور از هند در اوت 1947 کماکان ادامه داشته‌است. ایران اولین کشوری بود که استقلال پاکستان را به رسمیت شناخت و متقابلاً پاکستان نیز از جمله کشورهایی است که بلافاصله بعد از پیروزی انقلاب، نظام جمهوری اسلامی ایران را به رسمیت شناخته است. هر دو کشور ایران و پاکستان از بازیگران مهم آسیا به حساب می‌آیند و در حوزه‌های مختلف سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و امنیتی از دغدغه‌ها، اشتراکات و همکاری‌هایی برخوردارند. 

علی ترخانی که خود نیز عاری از مال و مکنت نبود،  نسبت به صحت مصادره اموال هژبر یزدانی و قانون مصادره ها ( مصوب تیرماه 1358) تردید کرد. این اقدام او با واکنش تند انقلابیون مواجه شد و نام او را هم در فهرست 52 نفره سرمایه داران طاغوتی ثبت کردند

 هاشمی رفسنجانی در دوسال نخست انقلاب و در طول دوران جنگ از چهره های پر نفوذ و محبوب  درون نظام جمهوری اسلامی به حساب می آمد که یک قلم از آن، حمایت همه جانبه فرماندهان سپاه پاسدارن از او بود.  

با انتخاب او به عنوان رئیس جمهور و تغییر در گرانیگاه نیروهای سیاسی، به تدریج مخالفت هایی از برنامه ها و شخص او شروع شد و در دوره رقابت انتخاباتی با احمدی نژاد در سال 84 رسمی و رسانه ای شد و دیگر دشمن هاشمی، دشمن پیغمیر تلقی نمی شد که هیچ، حتی ناسزا گویی به او بی آب و نان هم نبود.  

نخستین حمله رسمی به نگرش سیاسی و برنامه اقتصادی هاشمی در سال ۷۰ و از سوی رسول نژاد نمایند دماوند و فیروز کوه در گفتگو با هفته نامه صبح صورت گرفت که با لحن گزنده ای گفت: «در ایران مافیای سیاسی و اقتصادی شکل گرفته که از سرمایه داران و برخی آقازاده ها تشکیل شده است و با بهره گیری از ثروت و قدرت برآن است که همه امور را در قبضه خود درآورد و این به راستی فاجعه است»!

کنتراتی ها جوانان و نوجوان روستایی بودند که توسط سرکارگران برای کار به کوره های آجر پزی شهرهای بزرگ و دوردست برده می شدند. اغلب آنها با ادبیات امروز «بچه های کار» نامیده می شدند که کل مبلغ دستمزد 6 ماهه آنها، حتی قبل از شروع کار، بصورت یکجا به خانواده آنان پرداخت می شد و سرکارگرها مجاز بود که از این آدم های خریده شده، به هر میزان که می خواهند کار بکشد و در جیره و خرجی آنها به نحوی صرفه جویی کنند که بیشترین فایده و کمترین هزینه عاید شود.