راستش را بخواهید ما در باره توافق نامه ای که یک سطرش، رسما اعلام نشده است فعلا نقد و نظری نداریم اما از چین که گونه رشدیافته از سرمایه سالاری دولتی و فاقد مسئولیت اجتماعی است، می ترسیم. به رسانه های رسمی خودمان هم متاسفانه اعتماد نداریم. تجربه های تلخ تاریخی هم از این نوع توافقات سر بسته داریم. شما جای ما باشید نگران نمی شوید؟

خانواده شهید و ایثارگر، یک «سرمایه اجتماعی» است و بیش از آنکه متعلق به یک فرد و گروه و جناج و نهادی باشد، متعلق به این ملت است. شهید و شهادت در قاب باورهای همین ملت، معنی می دهد. به هوش باشید که جریان های مرموز و قدرت طلب، آنها را در مقابل خواسته های ملت قرار ندهند و یا از آنها پیاده نظام کمپین های انتخاباتی فلان آیت الله و حجه الاسلام و دکتر و سردار و خلبان نسازند!

اینکه آیا آمار افرادی که پرویز ثابتی از زندگی ساقط کرد بیشتر است، یا تعداد جان هایی که پروفسور پردیس ثابتی به جهانیان بخشید؟ فعلا قابل مقایسه و محاسبه دقیق نیست اما آنچه مسلم است، اینکه نه آن جنایات پدر، چیزی از ارزش کار این دختر بی گناه کم می کند و نه این خدمات و افتخارات علمی و انسانی دختر، چیزی به اعتبار آن پدر سنگدل می افزاید

اگر افسانه آدم فضایی ها روزی به واقعیت بپیوند و سفینه آنها از آسمان باخرز و تربت جام و تایباد و صالح آباد عبور کند، از روی آهنگ های موزونی که دوتار به آسمان فرستاده است، پی خواهند برد که روزگاری در این خطه نیز جان های شیفته و دلداده ای زندگی می کرده اند که خنیانگران دوران خود بوده اند.

شجره نامه یا « نَسب نامه » به نوشته های ثبت شده بر روی پوست، پارچه و کاغذ گفته می شود که نام یک فرد مشهور و شاخص، به همراه اسامی و مشخصات فرزندان او، نسل به نسل تا به امروز نوشته شده باشد.

در تربت جام، تایباد، باخرز و صالح آباد شاهد روستاهایی با اسامی خاص و جالب مثل کلاته خونی، گرازی، المجوق، گوربند، سمرغاوه، گوش لاغر، کنده سوخته، درس آخوند، تیمنک، چهاربرجی، شیزن، کافچ، فرزنه، نقار خانه و غیره هستیم که ریشه یابی تاریخی و علت نامگذاری آنها، می تواند بسیار مفید و آگاهی بخش باشد

ظهور مارکس به عنوان یک فیلسوف و جامعه شناس بی رقیب، تلنگر و بیدار باشی به نظام سرمایه داری بود . شکل گیری دولت های رفاهی در غرب را شاید بتوان پیامد هوشیاری نظام سرمایه داری در واکنش بهنگام به پرسش و چالش تاریخی مارکس دانست. مارکس در 14 مارس 1883 میلادی درگذشت. ازمعروف‌ترین نوشته‌های او، می توان به مانیفست حزب کمونیست (چاپ ۱۸۴۸) و اثر سه جلدی سرمایه (۱۸۶۷–۱۸۸۳) اشاره کرد.

با همه اینها و به گفته چالرز دیکنز« ژان وال ژان، مستوجب این همه عذاب نبود». گلوله ای که به شقیقه حجاریان شلیک شد، نه تنها ضربه ای به گیجگاه جنبش اصلاحات، بلکه در حقیقت، گلوله ای به مغز سیاست ورزی خرد ورزانه در ایران بود. جای «گلوله»، «شقیقه» نیست!