شاید اگر زمان نخست وزیری و مسئولیت پذیری او مصادف با فضای هیجانی و  طوفانی « الغاء کن» و « افشاکن» و « اعدام کن»  ماههای نخست بعد از پیروزی انقلاب نمی شد، عملکرد او در قبال صنعت و بخش خصوصی ایران، طوری دیگری رقم می خورد

از اتهاماتی که باعث مصادره اموال خانواده سادات تهرانی شد، یکی این بود که در دوران مسئولیتش سبب ورود مواد خام به صورت انحصاری به نفع خانواده خود و نیز خانواده لاجوردیان شده و ارز را از کشور خارج کرده است. همچنین مشارکت او در شرکت شادان پور مورد اتهام قرار گرفت . در مجموع هیچ کدام از اتهاماتی که متوجه خانواده سادات تهرانی شد خیلی شفاف نبود و در احکام صادره نیز بصورت کلی انجام و یا احتمال فساد مورد اشاره قرار گرفت.

به باور من اگر قرار بود امثال آقای پایداری و افراد او هزینه رفتارهای خود را پرداخت کنند، تا همین جا، پرداخت کردند. سایر کارآفرینان و کارخانه داران واقعی هم بهتر است به جای پیوندها و ضمیمیت های غیر ضروری با قدرت و حکومت، تمرکزشان را بر استعداد و توئان خود و همکاران و جامعه مصرف کنندگان معطوف کنند.

تنها طبقه ای ک در تربت جام و تایباد که به لحاظ نوع درآمد می توانند مستقل از حکومت عمل کنند، ملاکین بزرگ و چاه داران هستند که اغلب ساکن مشهد و در گیر زندگی لاکچری خودشان هستند و اساسا مطالبات دموکراتیک و مدنی ندارند. آنها مشکلات خودشان را معمولا از طریق رشوه به ماموران دولتی حل و فصل می کنند و هرچه درجه فساد حکومت و دستگاههای دولتی بیشتر باشد، کار آنها بهتر پیش می رود.

حاجی بابا در سال ۱۳۴۲ کارخانه ریخته‌گری «پارس متال» و سپس در سال ۱۳۵۰کارخانه «شوفاژکار» را تاسیس کرد اما خش زیادی از فعالیت‌های کارآفرینی حاجی بابا در سال‌های بعد از انقلاب رقم ‌خورد که به عنوان مثال می‌توان به تاسیس کارخانه‌های رزیتان (۱۳۶۰)، فروسیلیس ایران (۱۳۶۱) و احیای فروآلیاژ ازنا (۱۳۸۱) و توسعه شوفاژکار (۱۳۸۹) و نیز تاسیس انجمن مدیران صنایع ایران اشاره کرد.

پدیدهای مثل حاج محمد حسن شمشیری ثابت کرد که کمک به وطن و مردم گرفتار وطن، مستلزم هیچ درجه از دانش یا منصب و مقام نیست. می توان بدون توان خواندن و نوشتن و با یک قهوه خانه کوچک در عرصت سیاست و جامعه، تاثیرات گذاشت که دهها نخبه علمی و حزب و گروه سیاسی قادر به آن درجه از اثر گذاری نباشند. می توان در زندگی انتخاب های درست کرد و روی آن ایستاد.

طبقه متوسط جدید به دلیل تحصیلات، سطح در آمد، سطح زندگی و نوع آگاهی‌های اجتماعی، دارای آرمان‌های مترقی و رهبر جنبش‌های مدنی (برابری طلب، فمینیستی، زیست محیطی…) است که دستاوردهای آن می‌تواند بر زندگی طبقات پایین تاثیرگذار باشد، اما بصورت طبیعی، هیچ‌گاه تحت تاثیر اقدامات طبقات پایین قرار نمی‌گیرد. برعکس، قادر است تا از طریق روشنفکران، قشر دانشجو را تحت نفوذ بگیرد و از طریق مدیران و کارفرمایان و در چهارچوب بوروکراسی و مقررات حاکم، حرکت‌های انقلابی و ساختاری طبقه کارگر را کنترل کند. 

دیدگاههای پوپر در سالهای بعد از انقلاب اسلامی از سوی دو طیف فکری مورد انتقاد جدی قرار گرفت. نخست متفکرین شیعه که نفی اتوپیا و ترسیم جامعه ایده‌آل از سوی پوپر را با نفی مهدویت و ظهور منجی عالم بشریت، یکسان تلقی می‌کردند و دوم هایدگریست‌های ایرانی نظیر احمد فردید و رضاداوری اردکانی  که تفکر پوپر را دفاعیه‌ای جانبدارانه  از سرمایه‌داری و  لیبرال دموکراسی حاکم بر کشورهای غربی می دانستند.

 خلاصه حسین خاموشی که دوست داشت به عنوان یک معلم تحصیل کرده و عضوی از جریان انقلاب، فراتر از یک معلم بی خبر روستایی ظاهر شود با انواع خطرات و چالش ها مواجه شد و مدتی هم خانه نشین شد و یادم هست یک مدتی یک مغازه تعمیررادیو و لوازم برقی داشت و آخر هم به مشهد نقل مکان کرد و بالاخره بازنشسته شد !